Ferðasagan frá ferðinni norður í land þann 16 júní.
Við Freyja ætluðum að fara norður til tendó þar sem þetta var löng helgi. Planið var að vera í sveitinni í nokkra daga og skipta um umhverfi í nokkra daga. Drekka í sig fjallaloftið, hreinsa sálina og bla bla bla...og svo framvegis. Þetta er svona íslensk rómantísk sýn sem seld er túristum. Eins og greinin sem var í Grapevine um daginn. Alger snilld, þar sem þeir sögðu að tónlistarmenn eins og Björk, Mugison og Sigurrós og fleiri bönd komast upp með ákveðið naivity sem gengi ekki annarsstaðar útaf þessari mýtu um loftið, kraft jöklanna, álfa, fjöllin og þetta allt saman. Meira að segja Bo Hall sendi inn lesendabréf til Grapavine og var sammála. Og ef Bo segir þetta vera rétt þá er það svo...er það ekki. Reyndar er Björk orðin svo experimental að hún er löngu búin að skjóta yfir markið, og Mugison er bara “plain boring” og ég er búinn að reyna að hlusta á hann. En ég ákvað að prufa þetta drekka í mig smá goðsagnakenndan þjóðernisrembing og innblástur í Bárðardalnum. Svo var líka planið að spila golf á Húsavík.
Við erum búin að pakka á miðvikudeginum, og í hádeginu á fimmtudeginum fer ég heim, set draslið í bílinn, tösku, gönguskó, golfsettin okkar og það sem við ætlum að taka með okkur. Svo aftur að vinna. Þetta var leiðinda dagur í vinnunni, mikið að gera og ekkert nema vesen á þeim sem hringdu inn. Ég vorkenndi svo lögfræingnum á vakt ? Ég sæki Freyju upp á ORF og svo keyri ég upp í Mosfellsbæ (það er víst bannað að segja Mosfellssveit núna) þar sem við stoppum í Nóatúni, kaupum nesti og svo yfir götuna í ríkið og fengum okkur eina kippu af bjór til að drekka yfir helgina. Ferðin í ríkið var erfið, ég keyrði inn á planið og það var bílum lagt svo illa að ég varð að leggja þvert yfir bílastæðalínur til að fá stæði. Menn lögðu bara þvers og kruss útum allt. Loksins þegar ég kom út tók ekki betra við, heldur voru bílar lagðir útum allt plan, ekki bara í stæðum, heldur uppá gangstéttum og úti á miðjum veginum milli stæðanna. Ég komst ekki 10 metra leið frá hurðinni að mínum bíl. Ég labba út á planið og er að stefna yfir það þegar stór amerískur pickup (líklega var haglabyssa fyrir ofan spegilinn og maðurinn giftur systur sinni sem keyrði bílinn, eins og hinn fornkveðni brandari hljómar.....will you still be my sister after we get married? Ha ha ha.... :) Allavega keyrði hann næstum á mig þegar ég gerði mig líklegan til að ganga yfir götuna og svo stoppaði hann fyrir framan mig þannig að ég varð að fara kringum bílinn hans til að komast yfir götuna, og ég leit framan í hann með undrunarsvip því hann komst ekkert áfram hvort eð er, það var allt stopp. Svipurinn hans sagði “þú ert fyrir, þér var nær að reyna ganga yfir þegar ég er að keyra”, og fyrirlitningin skein úr augunum. Ég komst út af stæðinu eftir langa bið og var feginn að sleppa þaðan út, og sótti Freyju í Nóatún. Ég segi þá við hana, “ég skal keyra út úr þessari stressgötu áður en við skiptum um sæti”, því hún ætlaði að keyra fyrri hluta leiðarinnar norður, allvega yfir Holtavörðuheiðina. Okkur þótti þetta óeðlilega mikið stress og æsingur í ekki minni bæ en þetta og veltum fyrir okkur hvað væri í gangi.
Kannski var þetta eittvhvað tengt þessari bölvun sem ég var varaður við. Þannig er mál með vexti að þegar ég sagði Gissa brandarakarli vini mínum frá því að ég væri að fara að heimsækja tengdó á msn um daginn kom undarleg pása (þögn ef þetta hefði verið í samtali) og svo ein setning....Taktu með þér nóg af hvítlauk og vígðu vatni. Bwahahahahaha..... Gissi klikkar aldrei. ? Ég hafði hugsað mér að nálgast þetta á Akureyri því annars hefði bíllinn angað að hvítlauk alla ferðina. Hugsanlega hefði þetta dugað á Mosfellsbæingana og hinn íslenska “redneck” á pickup bílnum. Hvað um það, nóg komið af bröndurum á kostnað dreifbýlisins í bili.
Við skiptum um sæti á planinu sem loftorka er með rétt hjá Mógilsá og Freyja keyrir svo af stað. Um leið og við förum af stað úta þjóðveg 1 aftur þá byrjar stressið aftur. Eftir að hafa ekið í smá stund sá maður bílana fyrir framan sig taka framúr þó svo það væri tilgangslaust því það var mikil umferð útúr bænum og umferðin gekk ágætlega. Samfelld bílalest upp að Hvalfjarðargöngum. Eftir göngin gekk þetta ágætlega í smástund. Sáum mörg mótorhjól og Freyja segir mér að Sniglarnir hafi verið með áróður til að hvetja menn til að sýna hvor öðrum tillitssemi og aðgát á vegum úti þessa helgina því flest hjól landsins væru á þjóðveginum á leið norður í land. Við höfðum ekki ekið lengi þegar við sjáum að slys hafði orðið, mótorhjól og bíll eitthvða rekist saman, held að enginn hafi slasast alvarlega. Þá sting ég upp á því miðað við það sem við upplifðun á leið okkar frá Keldnaholti og uppúr göngum að við ættum að telja árekstrana á leið norður miðað við stressið og sénsana sem menn voru að taka, væri það augljóst mál að þetta væri því miður ekki sá fyrsti sem við keyrðum fram á á leiðinni. Staðan 1-0 fyrir ökufanta og því miður hef ég ekki oft séð tillitssemi á vegum úti síðastliðin ár. Ekki nema snillinginn á trailer trukknum sem við eltum á leið að norðan um jólin þegar við lentum í snjóbyl í Borganesi og sváfum í bílnum þar meðan veðrið gekk niður.
Eftir smá stund komum við aftan í laaaanga bílalest sem ekur um á 60 km hraða sem er frekar hægt miðað við þjóðveg 1. Ástæður þess að bílalestin var svona löng eru þrjár. Mikil umferð, í báðar áttir. Sá sem var fremstur var á eldgömlum gráum Mitsubishi L300 mini sendibíl með risastóra hestakerru aftaní sem henn hefur líklega ekki ráðið við að draga, því ók hann mjög hægt. Þriðja ástæðan er svo fíflagangur þeirra sem á eftir honum voru. Við sáum vel fram fyrir okkur og það var ótrúlegt að sjá 4-5 bíla í röð taka framúr heilli bílalest. Þannig að þeir sem voru fremstir í lestinni áttu í erfiðleikum með að komast framúr þessu rosalega hægfara hestakerru bíl því það var meiri umferið í sömu átt á öfugum vegarhelming heldur en á móti. Þetta reddaðist þegar allir stressbjánarnir voru farnir sína leið (meira og minna á öfugum vegarhelmingi) og þegar við nálguðumst það sem eftir var af lestinni vorum við orðin verulega hissa á ökulagi ansi margra og líka þeirri staðreynd að sá sem var á þessum hægfara bíl skyldi ekki fara út í kant eða inna næstu innkeyrslu til að hleypa allri röðinni framúr sér. Menn sem keyra svona hægt eru jafn hættulegir og þeir sem keyra hraðar, því þeir skapa óþarfa framúrakstur. Þetta kemur aftur inn á þetta svokallaða séríslenska “smákónga syndrome” sem ég bloggaði um um daginn og ég veit að þið vinir mínir sem þetta lesið skiljið vel. Enda höfum við Gunnar og Skúli og allir hinir rætt þetta mikið. Hugsið ykkur tillitsleysið að hafa kannski kílómeters langa röð á eftir sér og vera bara alveg sama.
Það næsta sem gerist er þegar við nálgumst þessa nokkra bíla sem eftir eru, það er þessi hægfara, og á eftir honum var bíll með hjólhýsi sem var frekar hægfara líka og svo kom lítill japanskur bíll, líklega Toyota Yaris eða einhver þannig bíll, hugsanlega næsta stærð fyrir ofan, hvítur eða ljós gulur. Svo er þar svartur jeppi. Litli ljósi bíllinn reyndi loksins að fara framúr þessum tveimu bílum í einu og er hálfnaður yfir á hina akreinina þegar svarti jeppinn kemur á ferðinni og stingur sér framfyrir hann. Litli bíllinn þarf að hemla og snarbeyja aftur yfir á hina akreinina til að sleppa við árekstur. Hann verður að hemla talsvert til að lenda ekki aftan á hjólhýsinu sem hann var að reyna fara framúr. Okkur Freyju fannst þetta ótrúlegt að horfa á, enda munaði ekki miklu að illa færi og frekjan í jeppanum var ótrúleg. Við vorum að ræða að þarna var næstum því orðið 2-0 fyrir ökufantana. Það var í raun meiri hætta oft á tíðum aftan að manni á öfugri akrein en frá umferð á móti. Ég er vel vanur að keyra úti á landi og Freyja er mjög vön því. En svona pirring, áhættur, stress og bara ábyrgðarleysi og fíflagang höfum við ekki upplifað áður. Eins og stóð í blaðinu í gær minnir mig, þá er í raun hættuminna að keyra hér innanbæjar þó svo vel flestir hugsi bara um sjálfan sig og kunni ekki að keyra yfir höfuð, en miðað við þetta ævintýri er það bara barnaleikur að keyra hér. Ekki eins og ég sé að setja mig á einhvern háan hest sem besti bílstjóri í heimi eða neitt þannig. En þeir sem hafa vott af skynsemi og hugsa um annað en eigið rassgat (smákónga syndrome aftur) vita þetta alveg. Þeir sem keyrt hafa erlendis úti á vegum vita þetta lika. Maður hefur oft séð allskonar rugl úti á vegum þegar einhver einn og einn rugludallur er að verki en það var útrúlegt að sjá svona marga hegða sér eins og fávita. Yfirskriftin hjá ökuníðinga og rugludalla félaginu (Ö.R.F.) hefur verið þessi... ökuníðingar og rugludallar allra landa sameinist. Svo kemur “Vofa svífur ljósum logum um þjóðvegina, vofa skynseminnar......“ (Bið bæði Marx og Engels afsökunar á þessari afbökun).
Ferðin gekk svo sem slysalaust fyrir okkur allavega þangað til við komum að hlykkjótta kaflanum fyrir rétt áður en maður kemur að sjoppunni Baulu og Munaðarnesi þegar við komum þangað lendum við fyrir aftan mótorhjól sem er hægara en eðlilegt getur talist, við áttum lítið erindi framúr á þessum kafla því það var talsverð umferð og mikið um blindhæðir, svo loksins þegar við fáum tækifæri er hjólið á leið niður brekku sem sveigðist aðeins í vinstri boga við dólum á eftir á svona 40-50 km hraða sirka. Svo tekur Freyja sig til þegar það skapast pláss fyrir umferð á móti og kíkir í spegilinn og gefur stefnuljós og gengur úr skugga um að það sé enginn bíll að koma aftanfrá og beygir út á öfuga akrein til að fara framúr hjólinu og þegar hún er komin hálf yfir kemur svartur jeppi á fullu framúr okkur, á brjálaðri ferð. Freyja verður að bregðast við eins og litli ljósi bíllinn áður, og bremsar og rykkir bílnum aftur yfir á okkar helming. Mig rámar í að það hafi verið annar bíll á eftir honum líka en ég er ekki viss. Svo þegar Freyja er búin að fara aftur yfir á akreinina okkar er hún að kíkja aftur fyrir sig til að komast aftur og kanna hvort það séu fleiri bílar að koma, þá sé ég að hjólið er stopp á miðjum fucking veginum. Það var sæmilegt pláss til að fara útaf til hægri til að hleypa framhjá sér umferð og ekki bara það heldur var þarna bílaplan hjá einhverri skógrækt sem hann hefði getað beygt inná meðan hjólið rann. Ég kalla á Freyju að stoppa, sem hún gerir strax, og við erum stopp fyrir aftan hjólið í svona 4 metra fjarlægð. Liðu ekki nema 1-2 sekúndur þegar við fáum á okkur rosalegan skell. Þá koma einn aftan á okkur á 90-100 km hraða að eigin sögn.
Ok...gott og vel...Fólkið á mótorhjólinu hefði getað stoppað úti í kanti, það hefði getað beygt inn á planið. Og um leið og það er keyrt á okkur, stíga karlinn og kerlingin af hjólinu (Fjóla Hilmarsdóttir kt: 180756-4849 og líklega Guðni Pálsson kt. 250650-3299 úr Keflavík) og fara með það inn á planið og fara að laga olíuleiðsluna. Freyju brá soldið við skellinn, ég varð frakar pirraður skiljanlega, þar sem eðlileg viðbrögð við svona eru adrenalín sem líkaminn gefur frá sér. Ég spyr Freyju hvort hún sé í lagi og hún játar því. Þegar ég veit að hún er ekki meidd eða að fara gráta eða neitt þannig, fer ég út og labba að bílstjóranum sem stóð eins og þvara með hring í vörinni og segi við hann. “Hvað ertu að hugsa? Þú keyrðir allt of hratt maður..!!!” Þá stendur hann rosalega aulalegur og segir; “ég var bara á 90 eða 100, það er ekkert hratt.”. Svo spyr ég hann hvort hann sé ok. Hann segist aðeins finna fyrir sér þar sem b Bílar rjúka framhjá og enginn segir neitt eða gerir neitt. Fólkið á hjólinu kom ekki til okkar og spurði hvort við værum í lagi, ekki strákbjáninn heldur. Ég labbaði að konunni (Fjólu) og spurði hvort þau væru í lagi, sem hún játaði, og svo hvort hún hefði séð svarta jeppann. Hún sagði nei og líka maðurinn hennar sem sagðist bara hafa verið að hugsa um sjálfan sig því hjólið var bilað. Svo kemur...”en þú, ertu þú nokkuð meiddur?”. Er ég meiddur... ég stend við hliðina á henni og er að tala við hana og búinn að spyrja þau. Ég átt jafvel von á að þau væru í smá sjokki eftir að hafa valdið árekstri að hluta til og hafa næstum verið keyrð niður. Neeeeiiii ekkert slíkt. Svo héldu þau áfram að laga hjólið sitt og ignora okkur þangað til ég fór aftur til þeirra og talaði við þau. Á meðan stóð strákurinn og vaktaði bílinn sinn sem inniheldur græjur að verðmæti 500 þúsund krónur. Hann kom ekki að Freyju eða mér og spurði hvort væri í lagi eða neitt. Hann stóð þarna bara og góndi út í loftið eins og gullfiskur, sem man bara 3 sekúndur og veit ekkert hvað er að gerast í kringum sig. Sorry en þannig var hann bara. Ég er ekki með neitt disrespect eða neitt, bara segi hlutina eins og þeir voru.
Mannlegi þátturinn kemur inn í, og virðing hver fyrir öðrum umhyggja fyrir náunganum. Nú hjóma ég eins og einhver nýjaldar kuklari eða Hare Krishna predikari. En þeir sem þekkja mig vita að ég er það ekki. Það er samt óþolandi og í raun ótrúlegt að þeir sem í raun valda árekstri eins og þessum skuli hvorugur kanna hvort þeir hafa slasað einhvern. Þá kemur smákónga syndrom-ið aftur inn í dæmið. Ég slapp og ég hugsa bara um mig (sagt með mikilli kaldhæðni í röddinni), mér er sama um hina. Þegar hér var komið, hringi ég beint í lögregluna með aðstoð 112 sem gáfu mér samband við lögregluna í Borgarnesi. Kristján lögreglumaður stóð sig ágætlega og gaf mér grænt ljós á að keyra heim, en ekki til Akureyrar. Á meðan var Gunnbjörn (Gunnbjörn Gísli Kristjánsson. Kt. 090686-2919 frá Þorlákshöfn. Bílnúmer hans er: KJ-473 rauð beygluð Toyota Corolla með 500 þús, króna græjum) að aðstoða mótorhjóla fólkið að laga hjólið sitt. Svo segir Guðni mótorhjólamaður sigri hrósandi að gullfiskurinn (Gunnbjörn) hafi lánað þeim slöngu og við svo búið fóru þau sinnar leiðar. Ég náði símanúmeri hennar rétt áður en hún fór þó. Það sem mér þykir þó verst er helvítis svarti jeppinn. Mig grunar að þetta hafi verið sami jeppi og svínaði á litla bílinn rétt áður en við komum að Hafnarfjallinu. Hann hefur líklega stoppað í Borgarnesi og svo náð okkur því við keyrðum beint í gegn þar. Ég er alveg sannfærður að fleiri hafa lent í honum, og ef lögreglan hefur tekið um 200 manns fyrir of hraðann akstur eru líkurnar á því að þeir hafi tekið hann talsverðar. Hér með auglýsi ég eftir þessum bíl. Mér finnst sjálfsagt að hann taki ábyrgð á sínu. Slysið okkar varð um klukkan 19,45 sikra og þegar hann svínaði á hinn bílinn var svona 15-20 mín áður, hugsanlega meira. Ég ætla að pósta þetta blogg mitt á huga.is til að kanna viðbrögð, en tek úr nöfn fyrst ?
Svo er nátturulega annar kapítuli samskiptin við VÍS þar sem ég og hann erum tryggðir. Skýrslan frá Borgarnes lögreglunni er ekki enn komin. Meðan er ég á bíl sem ég má varla keyra og get ekki sett hann á verkstæði eða fengið mér bílaleigubíl, nema á eigin ábyrgð. Við Freyja erum í sæmilegu lagi. Fengum bæði massíft högg á bak og háls. Beltin björguðu okkur alveg 100%. Við erum á Íbúfen og Parkódín Forte kúr. Samt er ég aumur í bakinu, með stanslausan hausverksseiðing og illt í hálsinum framan verðum hægra megin. Freyja er aum í bakinu, og í vinstri hendinni.
júní 23, 2005
Ferðalýsingin
júní 21, 2005
Fréttir síðan síðast
Annars fórum við norður um helgina að heimsækja tengdó, við komumst aldrei alla leið. Við vorum nefnilega klesst niður í Borgarfirðinum. Það var röð atvika og þáttakendur voru allir nema við, fávitar. Sterkt til orða tekið, en þannig er það nú bara samt. Af hverju fávitar, jú, allir sýndu þeir algert gáleysi, heimskulega, óábyrga og hættulega hegðun ásamt því að hugsa einungis um rassgatið á sjálfum sér þegar aðstæður er þannig að þú verður að hugsa um allt í kringum þig líka. Annars set ég inn árekstarlýsingu núna í kvöld líklega.
maí 18, 2005
Return of the Sith
maí 12, 2005
Allt brjálað...
Ég er kominn með miða á Star Wars Episode III. Revenge of the Sith. Arnoddur fór í röð og keypti miða fyrir mig og Freyju. Forsýningin verðun án texta, án helvítis hlés sem er snilld og sándsystemið notað vel. Nýuppgerður salur Laugarásbíós sér um það. Svo er það stærsta tjald landsins þannig að það stefnir í algera geggjun. Plús það að allir mestu nördarnir mæta...liklega menn í búningum og allt.
Annars er það að frétta úr þjóðlífinu hér að þingmaður flokks Frjálslyndra, Gunnar Örn Örlygsson sem er einn af fjórum þingmönnum Frjálslyndra yfirgefur flokkinn og gengur í Sjálfstæðisflokkinn. Svik við kjósendur og allt það. Hér er grein frá DV. Underlegt er að Mogginn er ekkert að hampa þessari frétt. Enda svik við kjósendur þar daglegt brauð. Gunnar sat inni fyrir skattsvik og skjalafals minnir mig, og er nokkuð ljóst að hann er ennþá sami skíthællinn og hann var. Hann ætti að hafa dísensí að segja af sér þingmennsku þangað til næstu kosninga. Eins og maður segir, eitt sinn skíthæll ávallt skíthæll.
apríl 29, 2005
Allt rólegt
Annars er það merkilegasta að forsætisráðherra okkar Halldór Ásgrímsson æfir alltaf á morgnana með okkur Freyju í Hreyfingu. Hann er farinn að heilsa mér alltaf núna, og hann er að komast í gott form. Hann hefur grennst mikið síðan í fyrra og lítur mikið betur út. Ég skrapp í gufu eftir tíma í morgun eins og ég geri oft og þegar ég er sestur inn og búið að segja mentol lykt á gufuelementið, kemur Mr. Ásgrímsson inn og byrjar að segja okkur frá nýja leikritinu sem hann fór á í fyrradag og heitir Dínamít og er það sýnt í Þjóðleikhúsinu. Leikritið fjallar um Friedrich Nietzsche og æfi hans. Við Freyja ætlum á þetta leikrit því Jesus Christ Superstar var lagt af þegar nýr þjóðleikhússtjóri tók við. Þess ber að gæta að Tinna Gunnlaugsdóttir var skipuð pólitískt og aðrir umsækjendur fengu ekki náð fyrir augum ráðenda. Eða eins og staðan var, þá voru þeirra umsóknir ekki opnaðar einusinni. Og Ásgrímsson er Framsóknarmaður eins og Tinna. Það er því hugsanlegt að þetta sé dulin auglýsing. Það var reyndar gaman að sja ráðherrann þarna því hann var brosandi og lá vel á honum. Oft er hann mjög þungur og jafnvel fúllyndur að sjá. Þarna var hann snar í hreyfingum og brosti og var bara ákafur og þetta leikrit. Við sem þarna vorum ræddum leikhús, Shakespeare (vonandi er þetta rétt skrifað), samband Hitlers, Nietzsche, og Evrópusambandsins. Enda sagði Friedrich Nietzsche að hann væri fyrst og fremst Evrópubúi en ekki þjóðverji. Og ákafi Mr. Ásgrimssonar í sambandi við þetta túlka ég líka sem duldan vilja (hann vill gera þetta, en er ekki til í að segja það opinberlega) hans til að ganga í Evrópusambandið.
apríl 26, 2005
Ýmislegt
En það sem plagaði okkur báða var fótboltaæfinginn frá deginum áður. Rúmlega tveir tímar af non stop bolta á stórum velli. Og harðsperrurnar eftir því. Ég er í fínu formi, en hef ekki verið að gera þessar ákveðnu hreyfingar í tvö ár, og því reyndi þetta á vöðva og staði sem voru ekki alveg í eins góðu formi og aðrir. Ofan á það var nátturulega bara álagið. Spinning um morguninn og svo rosaleg æfing um kvöldið.
Sunnudagurinn var verri því bæði hjá mér og Silla, við gengum eins og gamlir kallar. Erfitt að standa upp og þannig. Við hittum Silla og Tinu líka á sunnudeginum, horfðum á Formúlu 1 saman, þar sem svakalegur endapsprettur milli Schumacher og Alonso var einn mest spennandi sem ég hef séð lengi, og honum lauk með sigri Alonso á Renault bíl. Tina bakaði múffins og svo förum við saman á American Style í Kópavogi. Tina fékk sér nautasteik sem hún sendi 3 sinnum til baka því hún var blóðug. Hún er ólétt og vill fá well done. Þvílikir sveppir sem eru að vinna þarna. Svo fékk ég bogara í staðinn fyrir samloku. Silli fékk sósuna mína. Og þegar hann fór aftur með borgararnn fékk ég ekki sósuna mína sem hann hafði tekið með borgaranum til baka. Ég veit ekki á hvaða lyfjum þetta starfsfólk var. Ég er ennþá með verki í lærum eftir þennan fótbolta, þó svo ég hafi farið í gymmið í morgun. En ég er að skána :)
apríl 22, 2005
Ný grein á Huga
Eftir að hafa horft á fréttir Stöðvar 2 í gær þar sem talað var við umhverfisráðherra, Sigríði Önnu Þórðardóttur. Ég veit að stjórnmálamenn nota lygar og búa til einhvern veruleika sem þeir halda fram að sé réttur til að blekkja almenning og fjölmiðla í þeim tilgangi að ná fram sínum pólitísku markmiðum. Umrætt viðtal snérist um Diesel olíu. Olían átti að vera ódýrari en bensínið þegar stóð til að breyta kerfinu í sambandi við þungaskatt og það sem snýr almennt að diesel olíu viðkiptum. En þegar allt kom til alls er olían dýrari en bensínið. Fréttamaður stöðvar tvö spurði ráðherra réttilega hvort hefði ekki verið tækifæri að hafa olíuna ódyrari, því diesel mengar minna og bílarnir eyða minna. Það er því hvatning að kaupa sér þannig bíl. Það sem ég er svo gáttaður á hvernig ráðherrann segir að þessi hækkun sé til góðs og sé hvatning fyrir fólk. Smellið hér til að horfa á klippuna.
Mér finnst ótrúlegt að horfa uppá ráðamenn fara með svona rökleysu og mjög svo undarlega tilraun til að opinbera mikið áræði að ljúga að kjósendum og landsmönnum í fréttum og virkilega halda að fólk sé þessu alveg sammála. Kannski virkar þetta vel því hún veit að flestir Íslendingar gleyma öllu sem stjórnmálamenn segja og gera hvort sem er. Og þegar ráðherrar og aðrir pólitíkusar eru farnir að ganga út frá því að við gleymum og getum hvort ekki gert neitt í málinu, þá er það bara í lagi að segja þetta svona beint út. Þetta kemur beint inn á merkingu lýðræðishugtaksins, sem hér á Íslandi er verulega brenglað merkingarlega. Í stuttu máli, fólk hefur ákveðið vald til að segja til um hverjir stjórna og hvernig þeir gera það. En í raun er það ekki hér á landi. Hér er svokallað fulltrúalýðræði, sem líka er afbökun á því orði, því hér höfum við ekki neitt að segja um hverjir eru kosnir eða hvernig. Almenningi er talið trú um að prófkjör (sem eru svo til aldrei bindandi, þó svo það sé auglýst) og kosningar séu leið okkar til áhrifa. Sú staðreynd að atkvæðavægi er ekki jafnt milli landsmanna og að við verðum að kjósa ákveðna lista en ekki einstaklinga gera þetta að algerum skrípaleik. Það sem er þó verst við þetta eru blessuð loforðin. Tek sem dæmi muninn á Bandaríkjunum og Íslandi. Ef flokkur lofar einhverju, til dæmis að lækka skatta og draga úr peningum til hersins og bæta menntakerfið, þá er það gert. Það er, menn fá það sem þeir kjósa. Og ef fólk er ekki sátt, þá falla menn og flokkar í næstu kosningum. Hér eru loforð sem ekki er staðið við og við fáum ekki séns á að fella þá sem standa sig illa. Það er hugsanlega vegna þessa "lýðræðisgalla" sem umhverfisráðherra lætur svona bull útúr sér. Hún veit að hún kemst upp með að misbjóða fólki, og hún veit lika að hún þarf ekki að segja af sér frekar en aðrir sem það ættu að gera. Og það er alltaf hægt að ljúga meira að almenningi og sérstaklega fjölmiðlum sem gleypa við öllu hráu.
Þetta var greinin og hér er linkur á huga... það eru komin nokkur svör.
Íshokki.
Svo hitti ég Sævar úr Huldulandinu, eld gamall vinur minn síðan við vorum 3 ára eða svo. Hann er frægur fyrir að hafa verið annar tveggja skipverja sem voru fastir í risastórum viðgerðar pramma í nokkra daga á leið frá Evrópu til Íslands. Alvöru sjóara hetja þar á ferð, svo var hann háseti í Landhelgisgæslunni einusinni. Frábært að hitta hann aftur.
Svo daginn eftir... það er í gær...þá fórum við í Spinning í Hreyfingu. Sem var ekki í frásögur færandi, nema fyrir það að tíminn átti að vera 45 min, en varð 65 mín. Því það var DJ sem sá um tónlistina og mikið fjör í Hreyfingu. Svo fór ég aftur í spinning í morgun. Og hugsanlega fótboltaæfing í kvöld líka.... það er ekki í lagi.
Eins fór ég og fékk mér skó í Intersport því þeir voru með tilboð. Asics Nimbus skórnir sem ég þarf kostuðu bara 13,000 í stað 16,000 eins og venjulega. Svo skoðuðum við golfpúttera, því ég þarf nýjann. Svo er innflutningsparty hjá Hauki og Zaveh á morgun Laugardag. Þangað förum við Freyja.
apríl 19, 2005
Meira um slagsmálin
apríl 18, 2005
Smá djamm um helgina
Laugardagurinn leið með húsfundi í hádeginu þar sem gamli klikkaði kallinn í húsinu, Ragnar heitir hann, mætti ekki, þó svo hann hafi bæði verið boðaður eins og aðrir og líka með símskeyti. En maðurinn er bjáni og við því er ekkert að gera.
Sunnudagurinn leið lika með tveim fótlboltaleikjum í sjónvarpinu, og svo algeru þunglyndi yfir örlögum heimsins þegar við Freyja ætluðum að hafa létt sunnudags video gláp um kvöldið. Myndin sem fyrir valinu var er heimildamynd sem heitir The End of Suburbia. Hún er um endalok heimsins svo til, þegar olían er að klárast. Við getum víst ekkert gert og önnur eldsneyti eru vonlaus. Okkur leið báðum illa eftir að hafa horft á þetta. Þunglyndi, vonleysi og svört framtíðarsýn. Ég hefði betur valið aðra mynd til að horfa á. Myndin sem dregin er upp af nánustu framtíð er ansi svört. Olían minnkar, verð á henni hækkar mikið, fjármálamarkaðir hrynja og við endum í krónískri kreppu og verðum að rækta okkar mat sjálf útí garði. Svo taka apar líklega völdin og ég öskra "Damn you, damn you all to hell" þegar ég sé styttuna af Ingólfi Arnarssyni standa uppúr kartöfluökrunum á Lækjartorgi og nágreinni eftir um 40 ár. Væntalega klæði ég mig í vaðmálsbuxur og vaðmálsskyrtu sem kosta mig eina góða mjólkurkyr. Andskotinn hafi það. Hey...sniðugt, þegar ég var að finna linka á síðuna klikkaði ég á eina mynd á nellýs síðunni og fann stelpuna (þessi hægra megin) sem ætlaði að giftast Hauki...held ég alveg örugglega.. klikk hér.
apríl 15, 2005
Mera um Dennis
- Sometimes Credited As:
-
'Dangerous' Dennis Madalone
Dennis "Danger" Madalone
Dennis 'Danger' Madalone
Dennis Danger Madalone
Dennis Madilone
Dennis Madolone
Svo þetta: Attended South Plainfield High School in South Plainfield New Jersey and is remembered by his classmates as the 'class clown'
Ég verð að grafast meira fyrir um þennann mann....
Snorri "hættulegi" Kristjánsson
Nýr snillingur
This might surpass Seagal's album as the greatest thing ever."
Sem minnir mig á það.... ég á þessa plötu með STEVEN SEAGAL kvikmyndaslagsmálaleikara. Ég er búinn að eiga hana í meira en ár, en hef ekki lagt í að hlusta á hana ennþá, en miðað við þetta video frá Dennis...It cant be that bad. Plís kíkið á þetta og segið mér hvað ykkur finnst. Ég fylltist andagift og þjóðarstolti yfir því að þessi maðir væri ekki Íslendingur.
apríl 13, 2005
Hjálmar og fleira
Laugardagurinn var erfiður, vöknuðum á hádegi, sváfum, horfðum á sjónvarpið, man ekki hvað einusinni....og vorum bara slytti heima. Ég var ekki svo þunnur (Freyja var verri :) en það var laugardagur og maður má alveg nota hann í ekkert einstaka sinnum. Svo um klukkan hálf sjö um kvöldið fórum við út í bíltúr (bara til að fara út) og fengum okkur lítinn ís í ísbúðinni Hjarðarhaga, og fórum svo og horfðum á sjóinn í Skerjafirðinum. Svaka rómó. Skítkallt úti, þunn með ís. Svo fórum við heim og horfðum á The Phanton í sjónvarpinu. Svakalega slæm mynd. Ég veit ekki hvort hún átti að vera svona retró lúkk á henni eða ekki. En þetta var eins og að horfa á gamlan Batman þátt með Adam West. Bardagasenur voru hlægilegar og allt eins leikhúslegt og það gat orðið. Eina sem gladdi augað var hin svaka sexy Catherine Zeta-Jones í hlutverki vondu konunnar sem er svo góð eftir allt.
Sunnudagurinn...vöknuðum seint. Fórum og keyptum flottan bol handa Krisjáni frænda sem hún Hildur systir á. Og svo beint í ammælið hans. Þegar það var búið var leikur...Real Madrid gegn Barcelona sem við horfðum á. Rosaleikur. Sigur fyrir fótboltann að fá svona leiki. Hasar, hraði, drama og 6 mörk. Real Madrid vann 4-2. Og enn eiga þeir séns á að vinna titilinn á Spáni. 3 manna sóknarlína, Owen, Raul og Ronaldo og svo Beckham og Zidane á köntunum...rosalegt lið.
Mánudagurinn...asshhhitt..man ekkert eftir honum. Hverjum er svo sem ekki sama um það.
Fór í gymmið í gær og þyngdi lóðin mín, þannig að núna þjáist ég af harðsperrum útum allt. Gissi og Maggi komu í heimsókn, og við ræddum undirheimana, biblíuna, trúmál, pólitík, Brúskinn (Bush fyrir þá sem ekki vita...) og sjúklingana hans Magga... sem vinnur á geðdeild. Alltaf nóg af sögum þar á bænum :) Horfðum á einn South Park þátt, þar sem Mr Garrison breytir sér í konu. Snilld, brútal húmor reyndar. Síðar um kvöldið kom Haukur og við Freyja og Haukur elduðum okkur samlokur með skinku og osti í grilli og horfðum á spennandi leik Chelsea gegn Bayern Munchen í Champions League. Bayern vann leikinn en Chelsea komst áfram því þeir unnu fyrri leikinn stórt. Svo las ég á netinu að allt hefði soðið uppúr í leik AC Milan og Inter Milano í hinum CL leiknum. Reyndar bæði Ítölsk lið. Blysum var hent inn á völlinn og all var vitlaust. Markmaður AC Milan fékk blys í öxlina, hefði getað stórskaðað hann, eða drepið hann jafnvel. Dómarinn flautaði leikinn af þegar 15 mín voru eftir. Við kíktum á þetta þegar þetta gerðist, og það var rosalegt að sjá þetta. Þetta er eitthvað sem á ekki að sjá í íþróttum. Freyja var í sjokki, hún bjóst ekki við að þetta væri svona slæmt. Næsti leikur er í kvöld þar sem Liverpool mætir Juventus. 20 árum eftir Heysel slysið fræga þegar veggur hrundi yfir ítalska stuðningsmenn Juventus og allt leystist upp í slagsmál og kringum 50 manns dóu. Ensk lið voru dæmd úr Evrópukeppninni í 6 eða 7 ár eftir þetta. Þessi leið mætast aftur núna í svipuðum stórleik. Í leik liðanna í Liverpool fyrir tveim vikum var reynt að sameina stuðningsmenn liðanna en margir ítölsku stuðningsmennirnir sýndu óheyrilegan dónaskap og fyrirlitningu. Réttu fingur upp og snéru sér við meðan þeir púuðu á tilraunir til að sætta alla og virða minningu þeirra sem dóu. Sáttarhönd Liverpool var útrétt en Juventus stuningsmennirnir bara gáfu skít í það. Þannig að það gæti oriðið hasar í kvöld. Bæði í leiknum og á pöllunum og fyrir utan völlinn. Liverpool stuðningsmenn voru beðnir að fara ekki á leikinn vegna hætti á slagsmálum og óeirðum.
apríl 08, 2005
ekki eins og það átti að vera...
apríl 07, 2005
Tónleikar
Ég er að hlusta á Lee Hazelwood, ég er svo hrifinn af plötinni hans Cowboy in Sweden. Ég kemst bara ekki yfir þá staðreynd að enginn þekki þennann mann. Hann gerði svo mikið af flottum lögum. Og þessi plata er ein sú besta sem ég hef heyrt í laaaangan tíma. Svo er ég að hlusta á Hjálma plötuna sem er lika rosalega fín. Og ég hvet allta til að kíkja á síðuna mína....og skoða download vikunnar....alger möst.
Ég stefni að fara á tónleika með Hjálum á morgun föstudag. Kannski ekki tónleikar, maður verður að drekka sig fullann til að lifa af kvöld á Grandrokki. Reykur, hiti, hávaði, skáknördar og gott reggí....Respect mon. En núna að sofa.... spinning í fyrramálið.
apríl 06, 2005
Siðasti séns
Um Huga.is
apríl 05, 2005
Góðir dómar
apríl 04, 2005
útvarp saga
Þetta póstaði ég á huga.is líka...
Miðlar, Útvarp Saga og annar viðbjóður
<>Nokkur dæmi um starfshætti Sögu sem gefa til kynna að stöðin sé á algerri vonarvöl. Til að byrja með nefni ég dæmi um þegar ég heyrði pistil á stöðinni þar sem einn fordómafullur öfgamaður og fastakúnni (einn sem hringdi í all þættina og hafði skoðun og vissi betur en allir aðrir) fékk að blaðra í svokölluðu “meinhorni”. Það er þáttur þar sem hinir og þessi geta fengið að tjá sig. Þessi viðkomandi maður var að segja hversu mikið við ættum að predika trúarbrögð og þá sérstaklega kristni í grunnskólum. Mig langað til að eiga þennan pistil og hringi upp á Sögu og það er ekkert mál að brenna pistilinn á disk og má bara sækja hann eftir nokkra tíma. Þetta var ég ánægður með. En tæpum mánuði síðar er ég að flakka milli stöðva í bílnum mínum og kem inn í pistil á Sögu þar sem einhver pabbastrákurinn úr Sjálfstæðis- eða Framsóknarflokki var að halda því fram að það væri fulltrúum stjórnarandstöðunnar að kenna að hinn nýhætti fréttastjóri hefði verið ráðinn. Þessi rök, að minnihluti sé ábyrgur fyrir fáránlegri ákvörðun meirihluta skil ég ekki og þar sem ég hafði áhuga að heyra þennan pistil frá upphafi, hafði ég samband við útvarp Sögu aftur, og bað um pistilinn. Það var vel tekið í það og mér sagt að hringja á skrifstofutíma daginn eftir. Ég geri það og tala við sjálfa Arnþrúði Karlsdóttur sem segir þetta ekki vera neitt mál og segir koma þessu til tæknimannsins sem muni ganga frá þessu fyrir mig. Daginn eftir átti ég að sækja þetta. Ég hringi daginn eftir til að athuga hvort þetta sé tilbúið og næ sambandi við konu eina. Ég ber upp erindi mitt og hún segir að það muni kosta mig 1500 krónur að fá diskinn. Ég verð ansi hissa og spyr hvers vegna ég þurfi að borga svona mikið þegar ég fékk þetta ókeypis fyrir 3 vikum eða svo frá þeim. Eg get svo sem sætt mig við að koma með diski á móti eða borga jafnvel 500 kall fyrir vinnu tæknmanns (tekur sirka 3 mínútur að brenna svona disk), en að borga 1500 krónur fyrir þetta er alger klikkun. Þegar litið er á verð á nýjum diskum er þetta alger bilun. Ég spyr hvers vegna þetta sé svona núna, og svarar konan því að þetta sé alltaf svona. Ég segist hafa fengið þetta frítt áður, og þá spyr hún mig hvort ég sé frá fyrirtæki sem ég segi ekki vera. Heldur hún áfram og segir að þetta sé mikið dýrara ef ég væri frá fyrirtæki þannig að ég sé í raun heppinn að borga bara 1500 kr. Ég mótmæli enn og svarar hún að þau verði að lifa og þau séu ekki RÚV sem geti farið mörg hundruð milljónir fram úr áætlun. Ég segi við hana að ég muni hugsa málið með að borga 1500 kallinn, sem auðvitað ég ætlaði mér ekki að
Mín skoðun á þessu er þessi: Kona þessi var að reyna ná sér í 1500 kall fyrir sjálfa sig eða snapa pening á alla mögulega vegu fyrir stöðina. Það minntist enginn á 1500 kr eða borgun þegar ég spurðist fyrir áður um þetta. Þetta var bara sjálfsagt. Til að rökstyðja mína skoðun að stöðin sé á algerri vonarvöl eru 4 styttri dæmi. Fyrst ber að nefna Jörund Guðmundsson. Flest sem hann tekur þátt í eins og Tívolí rekstur og fleira brask hefur oft verið ansi vafasamt, fyrir utan hvða maðurinn er leiðinlegur útvarpsmaður. Þátturinn hans “Fólk og fyrirtæki” er lúalegasta auglýsingataktík sem ég veit um. Þar sem fyrirtæki borga 50 þúsund krónur fyrir að mæta til hans og tala um eigið ágæti í 2 tíma. Kræst hvað þetta er örvæntingarfull tilraun til að fá peninga, á besta hlustunartíma.
Næsta dæmi er Sigga spá og tarotspilin. Þar mætir einhver kuklari sem þykist vera spákona og fleira andlegt, en er í mínum huga lúaleg og grimm manneskja sem níðist á veikgeðja fólki sem leitar svara við hverju sem er. Þessi manneskja getur ekki einusinni talað rétt mál, ekki bara málfræði heldur líka áherslur, ég hef aldrei heyrt manneskju tala hafn slæmt mál og hana. Fyrir utan það að fá fólk til að hringja inn og hún segir þeim hvað þau eiga að gera og hvað “andarnir” og “hinir látnu” og tarot spilin ráleggja fólki sem flest á um sárt að binda vegna ástvinamissis eða er á einhvern hátt undir í samfélaginu, andlega eða líkamlega veikt, þá þarf fólk að borga 200 krónur fyrir hverja mínútu sem það hringir inn til hennar. Kommon, á útvarpsstöð. Hvað á það að þýða að níðast á fólki sem á það síst skilið andlega og ræna það peningum á sama tíma, í beinni útsendingu. Er það ekki örvænting að útvarpsstöð láti fólk sem hringir inn borga fyrir það?
Þriðja dæmið er Hermundur Rósinkrantz eða hvernig sem það er skrifað. Hann þykist vera talnaspekingur og miðill. Ekki er hann síðri en hinn ræfillinn sem rukkar fólk (Sigga spá). Ég sem hélt að Þórhallur miðill væri lélegur “cold reader” eins og það kallast sem svona feik miðlar nota til að sannfæra fólk sem vill trúa. Heldur er hann ennþá verri “cold reader” og áskanir hans voru svo lélegar að ég næstum vorkenndi honum, en þá mundi ég eftir þvi að hann misnotar fólk og platar og prettir þá sem síst eiga það skilið, og þá ákvað ég að skrifa þessa grein. Svo biður bæði hann og þessi Sigga spá guð að blessa fólk og er alltaf að blanda guði inní þessar spiritista kukl kenningar sínar. Sem var síðast þegar ég vissi næstum túlkað sem guðlast. Kuklarar voru brenndir á báli af kirkjunni hér áður fyrr. En þetta pakk níðist á kristinni trú og öllu sem hún stendur fyrir á sama tíma og notfæra sér veikleika fólks. Allt í boði útvarps Sögu.
Fjórða dæmið er meira viðskiptalegs eðlis en hin, þó svo að þau hafi snúið að peningum að hluta til einnig. Auglýsingasala. Það miklvægast í rekstri svona fyrirtækja er ekki bara hlustendur, heldur auglýsendur. Þetta dæmi segir ansi mikið um viðhorf Sögu og starfsólks þess til þeirra sem sjá þeim fyrir peningum. Vinur
apríl 03, 2005
Meira næst
mars 31, 2005
Gleymdi smá...
kominn aftur...
mars 01, 2005
Fékk námsskeiðið.
Sunnudagurinn var rólegur...svo rólegur að ég man bara ekki hvað ég gerði. Við Freyju fórum allavera út á Bása að skjóta kúlum....aðeins að hressa upp á sveifluna. Margt gott sást þar, gamlir taktar, en mikið ryð í gangi... maður verðu að slípa þetta til með þvi að spila meira. Svo vorum við að taka til um kvöldið og þannig.
Mánudagurinn var námskeið hjá mér við förum í grunninn á Photoshop og það er alveg rosalega gagnlegt að ná réttu valdi á þessu forriti. Ég ætla að kenna Freyju þetta líka... ef hún vill læra það :) Um kvöldið kom Skúlinn í mat hjá okkur. Við elduðum Keilu, sem er fiskur sem ég fékk úti í fiskbúð, og er einskonar blanda af Skötusel og Þorski á bragðið, ekkert smá góður. Hann var í svona kryddblöndu, einskonar marineríngu. Geggjað gott. Svo var bara salat sem innihélt, Klettasalat, tómata, gúrkur og papriku. Svo voru brún hrísgrjón með því. Svo var setið inni í eldhúsi og kjaftað. Eftir það fórum við inn í stofu og fengum okkur expresso kaffi og töluðum meira uppvið kaffihúsaborðið. Við vorum ekki alltaf sammála, ég var að hluta til ósammála Skúla og Freyju í umræðum um trúmál í skólum.
Ég heyrði pistil eftir einn mann sem heitir Jón Valur Jensson og er guðfræðingur að mennt. Hann er að upplifa sínar 15 mínútur núna. Hann byrjaði sem svona kverúlant á Útvarpi Sögu, en snérist svo upp í pest. Hann hringdi í alla þættina hjá öllum þáttarstjórnendum og með skoðun á öllu. Svo núna er hann með pistil eða pistla í Sögu, og svo var hann í Silfri Egils um helgina. Pistillinn verður settur hingað sem linkur á eftir. Ég fór niður á Sögu og fékk pistilinn á disk. Svo var annar pistill sem ég fékk líka, og það var lyga-áróðurs pistill gamla kratans og núverandi bæjarstjóra Reykjanesbæjar (Keflavík). Ég rétt missti af byrjuninni á þættinum og kom inn í umræðu hans um húnsæðismálin og hvað er dýrt að kaupa íbúðir. Hann sagði frá bréfi frá fólki, par með tvö börn, eitt á leikskóla og hitt í grunnskóla (hljómar eins og pakki frá Flugleiðum, miðað við tvo fullorðna og tvö börn á aldrinum 2-11 ára), sem var að kaupa sér íbúð og var að velta því fyrir sér í hvaða hverfi það ætti að kaupa í, miðað við samgöngur, skóla, aðþreyingu og svo allskonar opinber gjöld og fleira. Þegar hér var komið vissi ég ekki hver var að tala, og sv0 runnu á mig tvær grímur þegar hann segir að þetta par sem hafði skrifað honum þetta bréf og reiknað út ótrúlegustu hluti, hluti sem mér hefði aldrei dottið í hug að athuga, sagði að þegar það hafði leitað á öllu höfuðborgarsvæðinu, Reykjavík, Kópavogi og Hafnarfirði, hafi það fundið stað "rétt utan við borgina" stað sem hefði tekið breytingum síðastliðin ár og þar hefur verið uppbygging og allt. Ég gekk útfrá því að þetta væri Mosfellsbær. Nei ekki var Adam lengi í paradís (enda fór hann þaðan og gifti sig...sem er önnur saga....) heldur var þetta Reykjanesbær. Vá þetta var sjokk maður. Svo þegar hann var búinn að útlista kosti bæjarins (hann minntist ekki á morð, fyllerí og atvinnuleysi eins og þekkist best á suðurnesjum) talaði hann stuttlega um kosti þess að hafa trúaráróður í skólum. Og endaði á því að blessa fólk í Jesú nafni. Þá féllust mér hendur...ég hringdi niður á Sögu og fékk þetta skrifað á disk sem ég gleymdi útí bíl. Endilega kíkið við hér á eftir eða á morgun og það verðu linkur á þetta þar sem þið getið dl þessum pistlum tveim. Alger möst að heyra þetta. Allavega...ég þarf að læra heima. Hvernig á að gera einhverja hluti í photosphop og þannig.
Svo eitt enn, ég keypti mér nýja Baskahúfu, og var í dag með húfuna og í leðurjakka og með sólgleraugu, enda mikil sól úti. Svo sá ég mig í spegli og fékk bara sjokk....Töffaraskapurinn var slíkur.... ef ég nenni pósta ég kannski mynd af mér í múnderingunni á netið :)
febrúar 24, 2005
Helvítis vinnumiðlun
Golf í kvöld....
febrúar 17, 2005
Þetta gengur ekki...
Annars eru ég og Gunnar vonandi á leið í heimsókn til einhvers læknis sem Gunnar hitti á Eric Clapton póstlistanum á netinu til að sjá safnið hans af Clapton efni. Vonandi gaman.
Svo er ég á leið norður á morgun föstudag og kem aftur á sunnudaginn. Núna er ég að hlusta á My Death með Bowie...inn á milli þess semBob Marley, Keane, REM og Edit Piaf sjá um að skemmta mér.
febrúar 15, 2005
Blöðin
febrúar 14, 2005
Eiður Guðjohnsen fullur aftur....
Smá um fréttir og stríð.
febrúar 13, 2005
Hugvekja
febrúar 10, 2005
Hvað gerðist í gær?
febrúar 09, 2005
Blogga á morgun.....
febrúar 08, 2005
Audio blogg.
Prentaramál leyst
febrúar 07, 2005
Leoncie rúlar...
janúar 09, 2005
Jólin búin
janúar 07, 2005
Loopman Returns III
desember 02, 2004
Bilað blogg
nóvember 29, 2004
Alveg stórmerkilegt atvik
Ehhmm.. Aftur að Súfistanum, við Freyja fórum það inn einhvern laugardaginn fyrir nokkrum vikum, staðurinn var fullur af fólki, það voru næstum öll borð fullsetin, og við ákváðum að fara þaðan út því þetta var eins og koma inn í "The Twilight Zone" því þar var fullt að fólki en alger þögn. Ég meina, það er minni þögn á bókasöfnum og í kirkjugörðum á nóttinni... Alger jarðarfarastemming og ef fólk ætlaði að fá sér kaffi og tala saman eins og fólk gerir hefði maður bara truflað alla sem voru að lesa þarna inni. Þannig var þetta líka núna, en ekki eins margir inni. Við álpuðumst aftur uppí bíl sem var lagt fyrir framan gamlan stað sem við Skúli djömmuðum á sællar minningar hér um árið. Ég segi við Freyju, "hey, kíkjum hingað inn fyrst við erum hér". Sem við og gerðum.
Staðurinn hefur ekki breyst neitt, en það er samt meira kúl að koma inn þegar Jimi Hendrix byrjar á Foxy Lady, heldur en krappí lagi með Aerosmith sem ég þekki ekki einusinni, og miðað við að það var róleg stemming þarna inni, og ekki mikið reykt, var tónlistinn allt og hávær og allt of leiðinleg, áðurtaldir Aerosmith og Guns 'n' Roses. Alger mood killer á þessu desíbel leveli. Ég gekk inn í leðurjakkanum mínum, með nýju Baskahúfuna mína og í Real Madrid treyju innanundir. Sem er nátturulega svalt við fyrstu sýn, en þegar maður skoðar þetta betur, þá var og er Real Madrid flaggskip og stolt spænska einræðisins og konungsins, en Baskar búa í Barcelona og þar í kringi í Cataunia eða Katalóníu, og þeir myndu frekar deyja heldur en að halda með eða láta bendla sig við Real Madrid. Þegar ég var í þessum galla og hitti Magga rauða um daginn sagði hann að ég væri líklega stjórnleysingi bakvið kratagrímuma. En hvað um það, ég gengi inn á undan Freyju, hún sest, ég geng hægt að barnum og spyr barþjóninn sem sat uppi á barborðinu með lappirnar uppi á hinu barborðinu; "ertu með gott kaffi?" Hann varar að bragði "nei ég er bara með vont kaffi" og ég greindi pirring úr úrillsku í röddinni og fyrirlitningu fyrir viðskiptavinum staðarins í andliti hans. Ég svar að bragði og segi með hægum Clint Eastwood tón; "Ég ætla að fá tvo vonda kaffibolla hjá þér". Hann strunsaði að kaffivélinni sem malaði kaffið sjálf og hellti upp á tvo eðal kaffibolla með flottri froðu og góðu bragði. Svo henti hann bollunum tveim á barborðið og með og ég rétti honum 500 krónu seðil, borgaði kaffið og spurði hann hvort það væri ábót á kaffið, sem hann svaraði með því að gefa mér hundrað kónur til baka um leið og hann hreytti í mig fúllyndu "nei". Virkilega gaman að lenda inni á svona stað þar sem barþjónninn drepur alla stemmingu, því barþjónar eiga að vera hressir, kammó, sálusorgarar okkar borgaranna. Samt ljómaði ég þegar ég fór með kaffið til Freyju sem sat með blá augnskugga og rauðan varalit útí horni og beið. Ég sá gamlan vin okkar Skúla þarna inni, á sama stað og hann var síðast.
Best að lýsa þessu eins og þetta væri i skáldsögu.....Hér er í raun fyrsta örsagan mín sem hér birtist, og vænti ég dóma frá lesendum um hana.... Ég gekk að barnum og hafðu hugsað mér að panta kaffi. Barþjónninn var pirraður og ég hugsaði með mér að best væri að hafa hann góðann. Um leið og hann gengur að kaffivélinni lít ég til hliðar og sé mér til mikillar ánægju og undrunar gamlan góðkunningja. Hann sat í sínum vanalega stól og horfði ofan í bjórglasið sitt. Ég leit á hann og hann leit upp og augu okkar hefði mætst ef yfirvaraskeggið hans hefðu ekki byrgt honum sýn. Ég fann fögnuðinn hríslast um mig og ég náði að halda aftur að brosinu í nokkrar sekúndur. Hann var kominn aftur. Eða hafði hann aldrei farið? Var það bara ég sem fór? Margar spurningar og minningar skutust upp í hugann á þessum nokkru sekúndum sem við störðum hver á annan, aftur, eftir öll þessi ár. Hann var í nýjum jakka. Ég saknaði gamla gallajakkans með Disney myndinni á brjóstinu, og mér varð hugsað til Skúla, sem ekki vildi fara þarna inn til að byrja með hér um árið. Ég tók við afganginum af barþjóninum og snérist á hæl með tvo kaffibolla og gekk til dularfullu konunar sem sat í horninu og beið mín. Ég settist niður og sagði við hana; "Hann er kominn aftur, Stanislav er kominn aftur." The end.
nóvember 08, 2004
Helgin búin
Laugardagurinn var fínn, vaknaði snemma og fór að taka til í skápum, henda margra ára drasli og grisja allskonar bækur og rusl. Vorum í því alveg til að verða 16.00 þegar við förum á opnun á ljósmyndasýningu á Ljósmyndasafni Reykjavíkur sem heitir "Fyrir og eftir" og er konseptið portrett myndir sem hefur verið breytt, annaðhvort með photoshop eða svokallaðri "retouching" aðferð. Skoðið allt um þessa sýningu hér. Svo fórum við á Café Paris og ég drakk verulega þunnt kaffi þar, en það var samt fínt. Ég Freyja og Helga vinkona hennar sátum þar og ræddum listir og fleira í kósí stemmingu, rigning og rok fyrir utan, en næs inni. Kaffiilmur og þannig. Svo fórum við heim og horfðum á myndina Ray. Ævisaga Ray Charles, sem er blindur tónlistarsnillingur. Leikarinn Jamie Foxx fer alveg á kostum sem Ray. Fín mynd og frábær tónlist. Maður áttar sig ekki á hvað hann var miklvægur í tónlistarsögunni fyrr en maður sér þessa mynd.
Sunnudagurinn var svipaður, vorum áfram í skáparuglinu og fórum svo á aðra sýningur, þessi var á Listasafni Íslands Erró safninu. Það var ekki opnun, og þvi ekki pelsklæddar kellingar og vín. Sú sýning var mikið betri en þessi ljósmyndasýning, sem er sú slakasta hingað til sem ég hef séð. Þessi sýning er um grafíska hönnun á hverdagslegum hlutum eins og Ópal pakkanum og strætómiðum og fleiru. Sjáið allt um þetta hér. Svo fóru Freyja og Helga sem aftur kom með okkur á þessa sýningu á Kjarvalsstaði og ég fór heim að horfa á Manchester United gegn Manchester City, sem var því miður 0-0 jafntefli. Svo kláruðum við íbúðina okkar og elduðum kjúkling og höfðum það bara gott frameftir kvöldi.
Mánudagurinn var þannig að við Freyja hittum Gunnarinn í gymminu um morguninn. Síðan fór ég heim og pabbi sótti mig klukkan 12 og við sáum fyrirlestur frá fyrrum sendiherra Bretlands í Finnlandi. Kona sem leit út eins og góð amma, en er alveg eitilhörð, og sérfræðingur í varnamálum Evrópu og samskiptum og infrastrúktúr Evrópusambandsins og Nató. Hún talaði um vald og tilgang og framtíð og fortíð þessa sambanda og virkni þeirra. Og ég sannfærðist enn meir að við V-Íslendingar verðum að fara inn í Evrópusambandið sem allra allra fyrst. Svo fórum við pabbi að kíkja á tölvuhluti og þannig. Og svo settist ég hér niður, ræddi við Skúlann á msn og rita þetta blogg....
nóvember 05, 2004
Föstudagskvöldið....
nóvember 04, 2004
Fimmtudagurinn byrjaður
nóvember 02, 2004
Ég vona að Kerry vinni í USA
Um mig
- S. Kristjansson
- I was born in Iceland and lived there for most of my life until I moved to the UK to study. I am enjoying life and educating myself at the same time.