Hvað gerðist í gær?

Það er góð helvítis spurning... Andskotans blogger system... ég var búinn að skrifa heila fokking ritgerð... og geri publish... kemur server error og allt þurkast út.... andskotans helvítis fokk, fokkittí fokk fokk fokk... Stytt útgáfa, sagði frá fundinum í gær sem var undarlegur því það var kona sem hegðaði sér eins og þroskaheft sem talaði við mig og ég át subway með Gunnari. Hitt Orm í Task. Andskotans blogg helvíti..... Ég hata alla núna.... Pþrrr.

Blogga á morgun.....

Nú er ég svo syfjaður að ég get ekki bloggað mikið, segi frá ævintýrum mínum á morgun . góða nótt.... zzzzzzzzz

Audio blogg.

Nú hef ég ákveðið að fara að gera tilraunir með svokallað audio blogg, þar sem ég blaðra í míkrafón og segi skoðanir mínar á hinu og þessu, eða bara það sem mér dettur í hug. Hef jafvel smá tónlist með eða eitthvða. Fæ menn til að senda audio svör til baka....Endilega komið með hugmyndir og setjið í kommentin. Loopman.....in stereo.

Prentaramál leyst

Jæja... ég keypti prentara eftir að hafa ráðlagt mig við ansi marga....Mjööög marga...og endaði á því að fá mér Canon Pixma ip3000. Hér eru smá upplýsingar um þennan prentara. Megin ástæðurnar fyrir því að þessi varð fyrir valinu eru eftirfarandi. Þessi prentari er að fá ágætisdóma á netinu og í tölvublöðum. Betri dóma en týpan fyrir ofan hann Canaon Pixma ip4000 týpan. Sem kom mér á óvart reyndar, og meira að segja þeim sem gerðu testin líka. Ódýrari prentarar frá Canon eru flestur með 2 prenthylkjum og falla því í sama jarðveg og HP (Hewlett Packard) sem eru með tvö blekhylki. Eitt svart og eitt lita sem inniheldur 3 liti. Þessi er með 4 hylki, eitt svart eitt gult, rautt og ljósblátt, sem eru þessir grunnlitir. Hvert hylki kostar í kringum 1000 kr eða minni. Í HP kostar hylkin frá 2500 kr (svart) upp í 3900 kr (lita). Ef litahlylki í HP eða ódýran Canon klárar einn lit, verður að henda öllu hylkinu og kaup nýtt. En með svona 4 kerfa systemi er nóg að skipta út einum og einum lit þegar þörf er á. Epson prentarar eru bestir þegar kemur að ljósmyndaprentun, en kommon, hvers mikið er ég að fara prenta út hágæða ljósmyndir heima, ég læt bara framkalla og stækka myndirnar í pottþéttum gæðum á ljósmyndastofu. En með mínum prentara get ég get nokkuð góðar myndir þrátt fyrir allt. Epson eru með 4 hylkja system en svo þegar maður eru kominn í svipaðan verðflokk og minn var (16,000 kr.) eru þeir með 6 eða 8 blekhylki. Og hver þeirra kostar um 2000 kall. Þannig að Canon er einfaldlega ódýrastur í rekstri svo um munar, og Freyju langaði ekki í crappy prentara eins og við áttum fyrir nokkrum árum. Gott stuff í eitt sinn.......... Eitt vandamál leyst. Ég skrapp með Gissa Gunnars í hádegismat á Pizza 67 og fékk í magann af djönkinu þar. Helvítis andskoti... fer aldrei þangað aftur. Svo fórum við á Cafe Paris, og þar fékk ég gott kaffi aldrei þessu vant, það hefur bara ekki gerst áður að ég fengi gott kaffi þar. Þar sem Gissi reykir sátum við í reykplássinu og ég anga allur af reyk :( Í kvöld fer ég og Freyja í Saltkjötsveislu hjá mömmu og pabba. Ég borða ekki saltkjötið en Freyju langar í það. En mestu vonbriðgði lífst míns allavega þessa dagana er að ég er búinn að týna baskahúfunni minni og þessvegna er ég ekki eins gáfulegur og venjulega. Ég finn hana bara ekki. Skil þetta ekki. Ef hún finnst ekki eftir dauðaleit í kvöld og á morgun, þá kaupi ég nýja. Þegar maður er kominn með nýtt identity og það svo bara týnist....það er soldið skrítin tilfinning. Á morgun er ég að fara á fund niður á atvinnumiðlun þar sem ég ætla að ræða við yfirmenn (tvær konur sem heita Hugrún og Hrafnhildur) þar um að halda hugsanlega stutt námskeið eða fund með fólki sem á við atvinnuleysis þunglyndi að stríða eins og ég átti við að glíma í fyrra eða er í áhættuhóp. Reynslunni ríkari um hvernig má snúa slíkri þróun við og löngun til að bæta verulega slæmt kerfi sem dregur úr fólki mátt og eykur vanlíðan vegna þessa eru það sem rekur mig til að gera tilraun til að breyta einhverju og virkilega hjálpa fólki. Einnig ætla ég að tala við þær um allt ferlið sem sem heitir atvinnuleysi. Það er svo niðurlægjandi að að fara þangað til að stimpla sig reglulega. Allt sem því fylgir er eitthvða sem þarf að breyta. Ég lifi í (hugsanlega barnalegri von) þeirri von um að það sé virkilega hægt að laga þetta talsvert mikið. Svo er bara spurning hvort kerfið sé tilbúið undir mig og mínar hugmyndir. Ég á svo sem ekki von á því, en það þarf ekki nema einn til að breyta heiminum. Því get ég ekki breytt og bætt líf fólks örlítið?

Leoncie rúlar...

Leoncie er svöööl. ég sá hana í Elko í gær. Við Freyja fórum að skoða prentara sem okkur vantar og þegar við erum að ganga inn sáum við Leoncie og manninn henner. Það er ekki í frásögur færandi nema ef mjög augljós misnotkun á hárkollum væri ekki til staðar. Leoncie er með massífar krullur, sem tækju nokkra tíma að laga til á hverjum degi. Við sáum þau um klukkan tvö, sem útilokar ekki að hún hafi vaknað snemma og byrjað að rúlla sig... En líklegra er þó hárkollan, sérstaklega þegar ég sá myndir af henni á heimasíðu frá Ljósnanótt í Keflavík eða Reykjanesbæ eins og það heitir núna, þegar hárkollan datt af henni þegar hún datt á sviðinu :) En hún var alveg stífmáluð og meikuð, og leggur greinilega mikið uppúr útlitinu. Hún er listamaður og því má hún gera það sem henni sýnist. Verra var þó misnotknun eiginmanns hennar á hárkollum, því hans var augljósari en hennar. Að sjá þau bæði svona var algert higlight á deginum. A real Kodak moment. Svo eru hér nokkrar síður um hana. Hér er hægt að kaupa diskinn hennar á netinu. Hér er annar linkur þar sem hún er að munnhöggvast við fólk á netinu Smá grein um hana frá mogganum Hér er útlensk síða sem segir frá henni og komment um hana og hennar tónlist frá fólki sem hefur sent inn á síðuna. Snilldar síðan www.b2.is er með gott safn af geggjuðum linkum um hana og myndir og sögur.. algert must see. Offcial heimasíðan... ég verð að ráða þennan vefsíðuhönnuð í vinnu.. algert snilld. Að öðru....ég er búinn að vera í hrikalegum vandræðum með að velja mér prentara. Það eru Epson, Cannon og Hewlett Packard sem koma til greina. En hver.... Allir sölumenn segja sitthvorn hlutinn og engum kemur saman um neitt. Þetta er erfiðasta ákvörðun sem ég hef tekið í langan tíma. Ormur Karlsson vinur minn sagði að ég ætti ekki að taka Cannon, því þeir fengu gáfust upp á honum í vinnunni, en hann vinnur í tölvuversluninni www.task.is og þeir eiga HP búðina. Hann er samt ekki að bullshitta neitt. Skúli sagði að ég ætti að kaupa ódýrasta bastardinn sem ég finn, en þá eru þeir dýrir í rekstri, og svo framvegis. Sölumenn, vinir og bara allir. Þetta er alger martröð. Ég fór á netið og gramsaði í dómum og fleiru, og það versnaði þetta enn meir. HJÁLP... einhver..... Svo annað... við Freyja horfðum á myndina Hotel Rwanda í gær og það er rosaleg mynd og ótrúlegan atburð í mannkynssögunni. Einni milljón var slátrað með sveðjum og byssum á 6 mánuðum og heimsbyggðin gerði ekkert. Einn maður bjargaði yfir 1200 manns með því að múta og beita áhrifum sínum. Frábær mynd. Sem er tilnefnd til nokkura óskarsverðlauna. Og ég vona að hún eigi eftir að vekja umtal. Annað er fáránlegt. Hér er vefsíða um myndina, og hér er önnur. Ég hvet alla til að fletta henni upp og lesa viðtöl við aðstandendur myndarinnar og Paul Rusesabagina sem myndin fjallar um. Ótrúlegur maður. Google it. Thats it for now...

Jólin búin

Loksins eru þessu jól búin, það væri best að sleppa þessu, en þá fengi maður ekki pakka :( En það er einmitt umræðuefni þessa bloggs. Ég fékk nokkra góða pakka, fékk glös og handklæði og þannig stuff, svo fékk ég nokkrar DVD myndir. Return of the King extended version, og á því allar ext. útgáfurnar af LOTR. Svo fékk ég American Beauty með Kevin Spacey. Stevie Ray Vaughan, Live at Montreux, sem er rosa flottir tónleikar. Svo fékk ég líka Minority Report með Tom Cruise, og svo nokkrar bækur. Dauðans óvissi tími eftir Þráinn Bertelsson þar sem hann færir í stílinn en kemst víst ansi nálægt sannleikanum um það hvernig Björgólfur hraktist frá Hafskip og var að lokum ríkasti maður landsins með því að versla við mafíuna í Rússlandi og fleira. Lord of Misrule, Autobiography of Chistopher Lee, Aka, Saruman, Dracula, Count Dooku/Lord Tyrannus, Fu Manchu, Scaramanga with the Golden gun og fleira og fleira.... Magnaður leikari og geggjaður ferill. Við Skúli, Sveinbörn og einhverjir fleiri minnir mig sáum hann í Háskólabíói árið 1994 minnir mig þegar hann var hér sem dómari á Kvikmyndahátið, og flutti um leið fyrirlestur um Drakúla og þessar horror myndir frá Hammer sem hann lék mikið í. Svo sáum við myndina Nosferatu frá 1922. Hér er Chistorpher Lee að berjast við Yoda. Svo fékk ég líka bókina The Long Way Round eftir þá Charley Boorman og Ewan McGregor leikara. Þeir fóru frá London, gegnum Evrópu, Rússland, Úkraínu, Kazakstan, Mongólíu, Canada og USA á mótorhjólum. Tóku það upp og gerðu þættina The Long Way Round sem eru að mínu mati einir þeir bestu sem ég hef séð í langan tíma í sjónvarpi. 7 þættir og svo kom bók. Síðan þeirra er frábær og ég mæli með þessum þáttum fyrir alla. Alveg stórmerkilegir þættir og gaman að sjá það sem þeir gerðu og hvernig þeim leið og hvað kom fyrir þá á leiðinni. Einstaklega mannlegir og góðir þættir. Bókina er ég hálfnaður með og er gríðarlega skemmtileg. By the way, hér er mynd af þeim Ewan McGregor og Christopher Lee að berjast, því þeir leika í Star Wars saman. Núna er ég að hlusta á tónlistina úr Kill Bill myndunum, sem er rosalega fín, allskonar lög og að blogga, en er að fara að lesa meira úr The Long Way Round.... Until next time....

Loopman Returns III

Heij allir. Loxins er maður farinn að blogga aftur eftir smá hlé....rúmlega mánuð. Þetta verður stutt í kvöld allavega og ég held áfram á morgun. Allavega, ég var að horfa á eina mestu vírdó mynd sem ég hef séð lengi....Elvis has left the building...farið á imdb.com og skoðið allt um hana. Freyja grét af hlátri yfir myndinni og ég hló að Freyju. Annars hefur þetta meðal annars komið fyrir mig og mína síðan síðasta blogg kom í desember. Ég átti ammæli 3 des. Ég fékk einhverja helvítis pest sem hindraði mig í blogginu meðal annars. Ég kaypti jólagjafir og gaf þær, fór norður til tengdó og át veislumat og smákökur í marga daga. Svaf í bílnum, þegar rafmagninu sló út á leið okkar heim til Reykjavíkur í klikkuðu veðri í Borgarnesi. Drakk svo kaffi úr Elvis bollanum mínum og bloggaði þetta. Well þetta var allavega stiklað á stóru... meira á morgun.

Bilað blogg

Ég gat ekki bloggað í gær því ég komst ekki inn á svæðið mitt á blogger.com. Best að blogga smá núna og svo meira á morgun vonandi. Ég hef ekki gert mikið því ég fékk hálsbólgu og eitthvað þannig rugl, hausverk og nefstíflu. Svaka stuð. Þannig að ég er ekki í gríðarlegu stuði til að rita eitthvað sniðugt. Langar samt að þakka Skúla fyrir commentið, þar sem hann fer á kostum rétt eins og ég í síðasta bloggi í "ritsmíðum". Maður má ekki hrósa sjálfum sér, en hér á þessu bloggi ræð ég. Ég get hent út kommentum og gert hvað sem er, so fuck you if you dont like it. Ástæða þess að ég er svona orðljótur er að ég var að horfa á True Hollywood History, sem fjallaði um Courtney Love ekkju Kurt Cobain úr Nirvana. Og hún er orðljót með eindæmum. Þannig að það er ekki við mig að sakast, heldur sjónvarpið. Ég er bara fórnarlamb aðstæðna og sjónvarpsins. En eins og allir vita, verður fólk klikkað af því að horfa á sjónvarp. Menn fá ferkönntuð augu og allt. En það versta er að allt sem maður sér í sjónvarpinu gerir mann morðóðann og kolklikkaðann. Mig langar að drepa......drepa...en hvern langar mig að drepa? Þetta er soldið sikk þegar mann langar að drepa einhvern en veit ekki hvern. En svona er ísland í dag.... kræst þetta var innantómt.

Alveg stórmerkilegt atvik

Það er gott að vera byrjaður aftur að blogga, tók mér smá pásu. Kallast oft ritstífla eða leti. Alveg stórmerkilegt atvik henti mig í gær. Þannig er mál með vexti að ég og hún Freyja mín fórum í bæinn að kaffihús, bara tvö á sunnudagskvöldi. Kíktum á Te og Kaffi en það var lokað, og því ákváðum við að fara á Súfistann í Máli og Menningu. Eftir að hafa skoða bækur í kjallaranum, allt frá DaVinci Code upp í hardcore Sci-Fi, lá leið okkar upp á aðra hæð þar sem Súfistinn selur sitt fokdýra kaffi, og ég mein það er dýrt, um 310 kr einn fokking bolli. Svo er það í svona stofnanakönnu líka, þannig að það er staðið og fúlt. Kommon gæs, ég er kaffisnobbari og það er allt Gunnari að kenna, hann kenndi mér að drakka Svaaart kaffi og Steeerkt á Svarta Kaffinu þar sem við félagarnir ræddum heimsspeki, bókmenntir, heimsfræði, stjórnmál og samfélagið og allir hlustuðu af mikilli athygli hér á árum áður. Aaa minningarnar..... :)

Ehhmm.. Aftur að Súfistanum, við Freyja fórum það inn einhvern laugardaginn fyrir nokkrum vikum, staðurinn var fullur af fólki, það voru næstum öll borð fullsetin, og við ákváðum að fara þaðan út því þetta var eins og koma inn í "The Twilight Zone" því þar var fullt að fólki en alger þögn. Ég meina, það er minni þögn á bókasöfnum og í kirkjugörðum á nóttinni... Alger jarðarfarastemming og ef fólk ætlaði að fá sér kaffi og tala saman eins og fólk gerir hefði maður bara truflað alla sem voru að lesa þarna inni. Þannig var þetta líka núna, en ekki eins margir inni. Við álpuðumst aftur uppí bíl sem var lagt fyrir framan gamlan stað sem við Skúli djömmuðum á sællar minningar hér um árið. Ég segi við Freyju, "hey, kíkjum hingað inn fyrst við erum hér". Sem við og gerðum.

Staðurinn hefur ekki breyst neitt, en það er samt meira kúl að koma inn þegar Jimi Hendrix byrjar á Foxy Lady, heldur en krappí lagi með Aerosmith sem ég þekki ekki einusinni, og miðað við að það var róleg stemming þarna inni, og ekki mikið reykt, var tónlistinn allt og hávær og allt of leiðinleg, áðurtaldir Aerosmith og Guns 'n' Roses. Alger mood killer á þessu desíbel leveli. Ég gekk inn í leðurjakkanum mínum, með nýju Baskahúfuna mína og í Real Madrid treyju innanundir. Sem er nátturulega svalt við fyrstu sýn, en þegar maður skoðar þetta betur, þá var og er Real Madrid flaggskip og stolt spænska einræðisins og konungsins, en Baskar búa í Barcelona og þar í kringi í Cataunia eða Katalóníu, og þeir myndu frekar deyja heldur en að halda með eða láta bendla sig við Real Madrid. Þegar ég var í þessum galla og hitti Magga rauða um daginn sagði hann að ég væri líklega stjórnleysingi bakvið kratagrímuma. En hvað um það, ég gengi inn á undan Freyju, hún sest, ég geng hægt að barnum og spyr barþjóninn sem sat uppi á barborðinu með lappirnar uppi á hinu barborðinu; "ertu með gott kaffi?" Hann varar að bragði "nei ég er bara með vont kaffi" og ég greindi pirring úr úrillsku í röddinni og fyrirlitningu fyrir viðskiptavinum staðarins í andliti hans. Ég svar að bragði og segi með hægum Clint Eastwood tón; "Ég ætla að fá tvo vonda kaffibolla hjá þér". Hann strunsaði að kaffivélinni sem malaði kaffið sjálf og hellti upp á tvo eðal kaffibolla með flottri froðu og góðu bragði. Svo henti hann bollunum tveim á barborðið og með og ég rétti honum 500 krónu seðil, borgaði kaffið og spurði hann hvort það væri ábót á kaffið, sem hann svaraði með því að gefa mér hundrað kónur til baka um leið og hann hreytti í mig fúllyndu "nei". Virkilega gaman að lenda inni á svona stað þar sem barþjónninn drepur alla stemmingu, því barþjónar eiga að vera hressir, kammó, sálusorgarar okkar borgaranna. Samt ljómaði ég þegar ég fór með kaffið til Freyju sem sat með blá augnskugga og rauðan varalit útí horni og beið. Ég sá gamlan vin okkar Skúla þarna inni, á sama stað og hann var síðast.

Best að lýsa þessu eins og þetta væri i skáldsögu.....Hér er í raun fyrsta örsagan mín sem hér birtist, og vænti ég dóma frá lesendum um hana.... Ég gekk að barnum og hafðu hugsað mér að panta kaffi. Barþjónninn var pirraður og ég hugsaði með mér að best væri að hafa hann góðann. Um leið og hann gengur að kaffivélinni lít ég til hliðar og sé mér til mikillar ánægju og undrunar gamlan góðkunningja. Hann sat í sínum vanalega stól og horfði ofan í bjórglasið sitt. Ég leit á hann og hann leit upp og augu okkar hefði mætst ef yfirvaraskeggið hans hefðu ekki byrgt honum sýn. Ég fann fögnuðinn hríslast um mig og ég náði að halda aftur að brosinu í nokkrar sekúndur. Hann var kominn aftur. Eða hafði hann aldrei farið? Var það bara ég sem fór? Margar spurningar og minningar skutust upp í hugann á þessum nokkru sekúndum sem við störðum hver á annan, aftur, eftir öll þessi ár. Hann var í nýjum jakka. Ég saknaði gamla gallajakkans með Disney myndinni á brjóstinu, og mér varð hugsað til Skúla, sem ekki vildi fara þarna inn til að byrja með hér um árið. Ég tók við afganginum af barþjóninum og snérist á hæl með tvo kaffibolla og gekk til dularfullu konunar sem sat í horninu og beið mín. Ég settist niður og sagði við hana; "Hann er kominn aftur, Stanislav er kominn aftur." The end.

Helgin búin

Föstudagurinn var fínn, skrapp á tónleikana. Þeir voru ansi góðir, nema það að Nýdönsk tók ekki nógu mikið af frægu lögunum sínum. Sem er alltaf leiðinlegt þegar um svona tónleika er að ræða, þá finnst mér að það verði að taka lög sem fólk þekkir vel. Ekki bara þetta nýja stuff þeirra og nokkur gömul. Spilamennskan var góð hjá bæði Sinfóníunni og Nýdönskum. Sinfónían spilaði fyrst ein, og í hléinu var einhver kelling að tala um að "þetta væru nú engir klassíkerar þessir áhorfendur, og kynnu ekki að vera á svona tónleikum" og eitthvað þannig rugl. Þarna komst í snertingu við menningar elítuna svokölluðu. Þeir jú, vita allt betur en við hinir :) And they have real power..... Ég fann þá að ég var "out of place" þarna inni, en sem betur fer voru fleiri eins og ég. En samt, þetta var soldið skerí, rétt eins og að fara út að borða og vera við hliðina á Michael Corleone og félögum hans í Mafíunni. Cosa Nostra og Íslenska Menningar Elítan eða Í. M. E. eru ekki eitthvða sem maður tekur létti. Tónleikarnir voru teknir upp í video og þeim útvarpað beint. Tvö lög voru tekin aftur því líklega á að gefa þetta út á DVD síðar. Eftir tónleikana sluppum við úr klóm Í. M. E. og fórum í bæinn og svo fljótlega heim. Föstudagarnir eru oft frekar erfiðir, sérstaklega ef eitthvða djamm er í gangi, því við vöknum svo snemma á þeim dögum eins og venjulega, eða um klukkan 5,25 um morguninn.

Laugardagurinn var fínn, vaknaði snemma og fór að taka til í skápum, henda margra ára drasli og grisja allskonar bækur og rusl. Vorum í því alveg til að verða 16.00 þegar við förum á opnun á ljósmyndasýningu á Ljósmyndasafni Reykjavíkur sem heitir "Fyrir og eftir" og er konseptið portrett myndir sem hefur verið breytt, annaðhvort með photoshop eða svokallaðri "retouching" aðferð. Skoðið allt um þessa sýningu hér. Svo fórum við á Café Paris og ég drakk verulega þunnt kaffi þar, en það var samt fínt. Ég Freyja og Helga vinkona hennar sátum þar og ræddum listir og fleira í kósí stemmingu, rigning og rok fyrir utan, en næs inni. Kaffiilmur og þannig. Svo fórum við heim og horfðum á myndina Ray. Ævisaga Ray Charles, sem er blindur tónlistarsnillingur. Leikarinn Jamie Foxx fer alveg á kostum sem Ray. Fín mynd og frábær tónlist. Maður áttar sig ekki á hvað hann var miklvægur í tónlistarsögunni fyrr en maður sér þessa mynd.

Sunnudagurinn var svipaður, vorum áfram í skáparuglinu og fórum svo á aðra sýningur, þessi var á Listasafni Íslands Erró safninu. Það var ekki opnun, og þvi ekki pelsklæddar kellingar og vín. Sú sýning var mikið betri en þessi ljósmyndasýning, sem er sú slakasta hingað til sem ég hef séð. Þessi sýning er um grafíska hönnun á hverdagslegum hlutum eins og Ópal pakkanum og strætómiðum og fleiru. Sjáið allt um þetta hér. Svo fóru Freyja og Helga sem aftur kom með okkur á þessa sýningu á Kjarvalsstaði og ég fór heim að horfa á Manchester United gegn Manchester City, sem var því miður 0-0 jafntefli. Svo kláruðum við íbúðina okkar og elduðum kjúkling og höfðum það bara gott frameftir kvöldi.

Mánudagurinn var þannig að við Freyja hittum Gunnarinn í gymminu um morguninn. Síðan fór ég heim og pabbi sótti mig klukkan 12 og við sáum fyrirlestur frá fyrrum sendiherra Bretlands í Finnlandi. Kona sem leit út eins og góð amma, en er alveg eitilhörð, og sérfræðingur í varnamálum Evrópu og samskiptum og infrastrúktúr Evrópusambandsins og Nató. Hún talaði um vald og tilgang og framtíð og fortíð þessa sambanda og virkni þeirra. Og ég sannfærðist enn meir að við V-Íslendingar verðum að fara inn í Evrópusambandið sem allra allra fyrst. Svo fórum við pabbi að kíkja á tölvuhluti og þannig. Og svo settist ég hér niður, ræddi við Skúlann á msn og rita þetta blogg....

Föstudagskvöldið....

Þá er komið föstudagskvöld og ég að fara á tónleika með Sinfóníuhljómsveit Íslands og Nýdönsk í Háskólabíói. Fékk boðsmiða frá mömmu og pabba. Þessu er útvarpað beint og allt. Svo þegar það er búið förum við að hitta vinnufélaga Freyju sem eru að fara út að borða og Freyja hefði farið með ef við hefðum ekki fengið þessa miða á tónleikana. Hvað gerist verður að koma í ljós. Núna er hún að mála sig uppvið spegil og ég að blogga og hlusta á Miss Sarajevo með U2 og Luciano Pavarotti. Bono er alltaf góður, en mikið djöfull er þessi Pavarotti góður söngvari maður, váááá.... Það er svo langt síðan ég hlustaði á Pavarotti síðast. Svo annað, ég er orðinn hooked á einum fáránlegasta leik sem ég hef prufað á netinu. BMX Backflips. Kíkið á hann og prufið :) Þetta er nátturulega bilun. Svo svona rétt í lokin.... Bandaríkin verða hér eftir kölluð, ekki bara af mér heldur öllum lesendum þessarar síðu, Jesusland, eða JL í skammstöfun. Þar ræður Dubvya eða Dobbelja eftir hvernig menn vilja skoða orða þetta, ríkjum. Enda stendur á Dollaraseðlinum; "In God We Trust". Hvað kemur guð peningum við? Er ekki sagt að peningar eða Mammon og Guð fari ekki saman. Kannski er það markmið Dubvya Brúsks að sameina Mammon og Guð í einn og sama guðinn. Hinn eina sanna miskunsama kapítalíska guð....

Fimmtudagurinn byrjaður

Sem er ekki merkilegt nema þetta flokkast sem annar í Bush....og þá í neikvæðri merkingu. Eða eins og fyrirsögnin á síðu tvö í DV. "Æ ekki 4 ár í viðbót með þessum." Ég fór í heimsókn til Gunnars í Kolaportið, Gni Portmann eins og hann er kallaður þessa dagana var hress að vanda og eftir að hafa gefið mér í nefið vorum við að ræða málin, og talið barst að hreyfingu og mataræði sem Gunnar er fróður um. Portmaðurinn var að ræða um að hann þyrfti að fara hreyfa sig aðeins, enda vinnur hann alla daga og er svo í Háskóla Reykjavíkur eftir vinnu í Viðskiptafræðinni. Ég sagði við hann, kondu með mér á námskeið í Hreyfingu á morgnana, sem byrjaði í morgun, og viti menn, Portmaðurinn einfaldlega hringir beint í Hreyfingu og skráir sig, mætir svo í morgun og stendur sig eins og hetja. Þetta er alvöru maður. Ef ég væri með hatt, tæki ég hann ofan fyrir honum. Þar sem ég er ekki með hatt núna, segi ég bara.... Gunnar hetja. Það eru ekki allir sem taka svona í mál, hvða þá að framkvæma þetta svona með stæl. Annars er pabbi að koma að sækja mig og ég ætla að fara á kaffihús með honum og fá mér morgunkaffi. Blogga meira síðar í dag ef ég nenni.

Ég vona að Kerry vinni í USA

Ég hef verið frekar latur að blogga síðastliðan daga, en ég er búinn að vera næstum því veikur, með slén og hor...og hausverk, og þá get ég ekki bloggað. Nenni því ekki og verð andlaus. Ég er að skána og ætla að blogga meira á morgun. En ég vona að John Kerry vinni Erkifíflið Géorg Dobbelja Brúsk. ANNAÐ VÆRI SKANDALL OG KOSNINGSVIK. Og hananú... andskotans.... argh.. En annars lítið að frétta, er bara búinn að vera taka til í skápunum heima og henda drasli. Og svo fór ég á fyrirlestur í hádeginu hjá sagnfræðingafélaginu. Síðan þeirra er vistuð hja Reykjavíkur Akademíunni. Næsti fyrirlestur verður líklega nokkuð merkilegur. Hér er línan stolin af síðunni; 16.11. Þorbjörn Broddason félagsfræðingur. Fjórða grein valdsins. Fjölmiðlar, áhrif og ábyrgð.

Allt hvítt

Ég vaknaði í morgun og það var allt hvítt af snjó. Sem betur fer var það nú ekki mikið, en nú er veturinn formlega kominn. Annars voru líflegar umræður á blogginu síðast, sem voru mjög skemmtilegar. Núna er maður frekar andlaus og því verð ég að skrifa texta sem fjallar í raun ekki um neitt. Það er ótrúlegt hvað maður getur bullað um ekkert ef maður verður að gera það. En því nenni ég ekki og þarf ekki að gera það. Það er hugsanlegt að ég fari á tónleika með KK í Iðnó í kvöld, en ef ég fer ekki hlusta ég líklega á þá beint á netinu. Gegnum tónlist.is. Go tjekk it át.

Mikill hæfileiki

Helgin var mjög fín.

Laugardagurinn var frábær, sunnudagurinn enn betri. sérstaklega þegar Manchester United vann Arsenal 2-0 í einum af stórleikjum vetrarins. Mikil dramatík og spenna. Miklir eftirmálar eins og venjulega. Það var nauðsynlegt að stoppa sigurgöngu Arsenal, eða Arse-Anal :) sem eru kalla sjálfa sig "The Gunners". Þetta lið er augljóslega lið perverta og kynvillinga eins og Gunnar Þorsteinsson í Krossinum kallar homma, og miðað við þá nafngift er fyrirliði verður að kalla fyrirliða Rass-Rass liðsins sem er franskur og svartur, kynvilling. Þessi setning hljómar eins og kynþáttahatur og hómófóbía, en svo er ekki. Við Freyja vöknuðum klukkan 8,10 um morguninn, og gátum ekki sofnað aftur þannig að við ákváðum að fara í Spinning klukkan 9. Það var roslegur tími, mikill hraði og keyrsla. Svo eftir blóð svita og tár og sturtu var farið að skoða stofu skenk í búðinni Inn-X. Hann kostar 39 þúsund, en við fengum hann á 19 þúsund því hann átti að fara á útsölu á næstu dögum og ég þekki sölumanninn aðeins. Addi (og Gerða) úr MS, Skúli og Sveinbjörn og Haukur þekkja þau líka betur en ég. Þau ganga á guðsvegum og trúin heldur þeim gangandi, enda búin að fatta, samþykkja og meðtaka kærleik Jesúm. Sem minnir mig á annað....Ég keyrði framhjá Mormónakirkjunni í Hafnafirðinum þegar ég var búinn að skoða skenkinn, því ég vað að hjálpa Magga rauða að henda drasli í sorpu. Þvottavél, ísskáp og fleira drasli, sem er ekki í frásögur færandi nema það að eini kosturinn við að vera mormóni er að maður verður, og er góður við sitt umhverfi og sinn náunga. Og maður má giftast mörgum konum. Lesið um Jósep Smið (Joseph Smith) í Paradísarheimt Halldórs Kiljan Laxness. Snilldarbók by the way. Og vorum við að ræða um þetta Mormónamál í bílnum og segir Maggi mér þá að það sé búið að banna fjölkvæni innan Mormónakirkjunnar, allavega hér á landi, og þá því augnabliki sá ég að ég myndi ekki snúast til þeirrar trúar. En ég komst að því að kristin trú er ekki svo ólík Mormónatrú, því innan hennar er fjölkvæni líka. Ef maður gengur í klaustur, þetta á við um konur eða nunnur eingöngu. Þá verða þær brúðir Krists. Sem sagt, þær giftast Kristi. En ef maður er munkur? Er þetta ekki þá löggilding á hjónabandi samkynhneygðra? Er ekki ósanngjarnt að bara konur megi giftast, og að Jesú eigi rosalega margar eiginkonur? Eru ekki allir jafn réttháir fyrir guði? Allavega....í annað.....Ég kom heim eftir púlið og við Freyja pöntuðum okkur Flatböku. Svo var hun étin og við slökuðum á í smá stund. Eftir það var farið í útskriftarveislu hjá Helgu Eyju vikonu Freyju. Þar var mikið um að vera, ostar og kex, vín, bjór og stelpur útum allt :) Vorum bara róleg og drukkum lítið. Samt var þessi pizzubið svolítið undarleg því við áttum 35-40 mín í biðtíma og við ákváðum að nota hann í að gera "eitthvað skemmtilegt" sem er ekki frásögur færandi, nema að pizzan kom eftir 20-25 mín, og sjaldan hef ég þakkað eins mikið fyrir að búa á 4 hæð :) því ef maður er truflaður við að gera skemmtilega hluti verður maður að vera snöggur, og í mínu tilfelli hafði ég líka smá tíma vegna allra stiganna :) Annyhoo....vorum svo bara í slökun og fórum svo heim til Helgu Eyju, vinkonu Freyju sem var að klára BS í líffræðinni fyrr um daginn. Þar var mikið af öllu, gleði, konur og vín. Við vorum bara róleg, drukkum tvo bjóra á mann og vorum bara spök.

Sunnudagurinn... Vaknaði og tók til meðan Freyja skrapp í vinnuna. Svo kom hún heim og mamma og pabbi komu í vöfflur og kaffi og sherry. Um leið og þau fóru hófst leikur Manchester United og Arsenal. Man vs Arse. Man vs Arse, hahah það er bara soldið fyndið :) Minnir soldið á Spare Ass Annie söguna eftir William S. Burroughs bítnikk skáldið mikla. Sem er þekktur í dag fyrir ritverk, heróin fíkn, líferni og það að skjóta konuna sína í hausinn og þannig drepa hana. Sagði við hana; "Lets do William Tell" setti epli á hausinn á henni og hitt ekki eplið heldur hausinn á henni. Burroughs þessi var mikill snillingur og þessi saga hans um Annie fjallar um mann sem byrjar að missa tennurnar og þær fara að vaxa í rassgatinu á honum, og rassgatið fer að tala og hann fer á sama tíma að skíta með munninum. Sem sagt alger snilld. Eða með orðum snillingsins og miðað við þann sora og þá snilld sem ég hef skrifað hér í dag og áður á þessa síðu...."Language is a virus". Þegar leikurinn var búinn tók Brasilíu kappaksturinn við í Formúlunni við. Minn maður Montoya vann fyrir BMW Williams. Kimi Raikkoned í öðru og Barrichello í þriðja sæti. Um kvöldið fórum við út í búð og elduðum okkur rosalega góðan kjúkling. Svo vorum við bara að kjafta og fórum snemma að sofa.

Mánudagurinn, fór með pabba að athuga tryggingarmál fyrir nýja bílinn þeirra og minn bíl, og húseigendatryggingar og þannig vesen. Svo keypti ég skenkinn, og fékk hann sendann um klukkan 17.30. Svo erum við Freyja búin að vera rífa úr hillum og tengja græjur og þannig vesen. Hún er bara soldið erfið :) því hún vill ekki breyta neinu. Ég er hinsvegar þannig að ég get breytt einu sinni í mánuði þessvegna :)

"We must find out what words are and how they function. They become images when written down, but images of words repeated in the mind and not of the image of the thing itself." - W.S. Burroughs

Búinn að ná mér

Jæja, pirringur gærdagsins er að skána, þó svo ég hafi ekki verið almennt pirraður, þá var soldið gaman að láta allt flakka. Núna er ég ansi mikið eftir mig eftir spinning tíman í morgun. Reyndar var hann ansi hressandi samt. Núna sit ég heima og blogga en er svo farinn út í Skeifu að versla. Sit og hlusta á Rod Stewart og Eric Clapton spila saman. Clapton bara á gítarinn reyndar. Lagið er Blue Moon, gamall slagari, af nýju Rod Stewart plötunni. Stardust, The Great American Songbook III, þar sem hann tekur slagara áranna milli 1910-1960 sirka. Maður er svo mellow að ég verð að drífa mig út annars blandast ég græna veggnum fyrir aftan mig í einhverskonar "mellow-fusion" og hverf að eilífu. Svo náði ég í tvo þætti af frábærri Sci-Fi seríu sem heitir Farscape, og var hætt, en vegna góðrar gagnrýni og þrýstings frá aðdáendum var endurvakin. The Peacekeeper Wars. Googlið það. Hlakka mikið til að horfa á það....blending in....gots to go.....

Afdalasamfélag

Síðustu dagar hafa að mestu farið í bílasöluráp með pabba og að laga tölvu fyrir vin hans pabba. Þessi tölva er 4 ára gömul með pentium III og 12 gíga disk. Svaka græja. Hún var með Win 98 stýrikerfi og stútfull af spyware, dailerum og öðru drasli. Setti inn XP, Spybot, Adaware og fleira. Núna er hún mikið betri. Svo fór ég í gær með Kristjáni frænda sem er ellefu ára og í kennaraverkfalli, í keilu, pool og þythokkí. Það var rosalega gaman og hann hafði mjög gaman af því. Svo kom Freyja heim rétt úppúr átta, eftir 12 tíma vinnudag, við borðuðum og fórum svo fljótlega að sofa.

Ég fór í gymmið í morgun klukkan 6,10 og var þrælað út í ansi erfiðum tíma. Gríðarlega hressandi samt. Svo fór ég heim og pabbi kom og við löguðum restina af tölvunni, stilltum outlookið og svoleiðis. Og það komst ég að því að það var engin tilviljun að náunginn sem svaraði símanum í þjónustuverinu, sem á að hjálpa fólki að setja upp netið, hjá Fjöltengi Orkuveitunar. Strákfíflið var dónalegt báða dagana. Maður á ekki að vera önugur og vilja ekki aðstoða fólk gegnum síma í þjónustuveri þegar menn eru FÁVITAR. Ríflektar illa á fyrirtækið, sem er varla á það bætandi eins og staðan er. Þar sem við borgum meira fyrir rafmagnið og vatnið svo hægt sá að byggja ónýtt hús og fjárfesta í risarækjueldi eins og homminn úr skransölu Varnarliðseigna gerir. Þessi skransali sem var bustaður bakvið gamalt herdrasl í Sölu Varnarliðseigna á sínum tíma, við það að halda framhjá eiginkonu sinni með öðrum karli, er enginn annar er frámmámaður þess vinnustarðar, sem reyndar var snilldar verslun, og frammámaður í B deildinni (B deild Sjálfstæðiflokksins, aka Framsókn) Alfreð Þorsteinsson. Sá maður er afadælingur og bjáni, hansfyrirtæki er rekið eins bjánalega og hægt er. Vá mikið er ég grimmur og bitur þessa stundina, þetta er alveg rosalegt. :) Svo fór með þetta að eftir leiðindi og vesen fékk ég að vita nafnið á mail servernum þeirra og þá tók þetta 5 mín að stilla inn. Helvítis íslensk þjónusta. Ekki var allt búið enn, þegar ég kom heim beið mín orðsending frá DHL hraðpóstþjónustinni. Ég hafði nefnilega pantað mér Real Madrid fótboltabúning, stuttbuxur og treyju, merkta 23 Beckham. Flott stuff, kostaði með sendingarkostnaði 65 pund, eða um 8500 krónur. Þegar ég skoða miðann, stendur þar að ég verði að borga 6666 kr. í tollkostnað. 6666 er ekki bara djöfulleg tala plús einn heldur fáránlega há upphæð til að borga af jafn ódýrri vöru og þetta. Næstum tvöfaldar verðið, og ástæðan, jú föt eru með 15% tolli og svo er það aðflutnings gjald og eitthvað annað gjald. Svo er aðal brandarinn, að ofan á toll, sendingarkostnað, vöruna og helvítis aðflutnings gjaldið borga ég virðisaukaskatt. Andskotans helvítis djöfull. Grrr, ahhrrrgg og pirringur. Svo kemur að titli þessa bloggs, þetta með Alfreð var bara útúrdúr og frekar rætið, en sannleikurinn er eitthvað sem verður að segja. Ha? Já....titillinn og ástæða þess að ég kalla hann Afdalasamfélag. Við á þessu skeri sem við köllum V-Ísland af því við erum svo vís? nei megnið af mínum samlöndum eru fávitar, og þeir kjósa þessa menn sem hér ráða yfir sig, og gleypa við öllu sem þeir segja og bjóða okkur upp á. Einokun, pólitíska spillingu, hæsta olíverð í heimi, fría þáttöku í stríð gegn Irak og margt fleira, en það sem mér þykir verst er þessi einangrunarstefna sem allt er að drepa. Hér hugsa menn og konur jafnt sem pólitíkusar, sem þeir hætta að vera mannlegir þegar þeir komast á þing, þá verða þeir heilalausir þrælar og "já" fígúrur þeirra sem ráða. Einskonar "lapdogs". Hér má ekki breyta neinu því það getur skemmt það sem fyrir er, og það borgar sig ekki að ganga í Evrópusambandið til að vera þjóð með öðrum þjóðum, heldur er betra að vera alein útí hafi og LÁTA ÞEGNANA BORGA HELVÍTIS TOLLA af öllu og engu. Oj bjakk. Bara að vera soldið neikvæður. Fuck that shit. Ég hata ykkur öll, nema þá sem lesa þessa síðu.

Brjálaður byssumaður.

Helgin var fín. Byrjaði á því að kaupa ammælisgjöf fyrir Andra sem kostaði helling, Stebbi borgaði helminginn. Gáfum honum Snóker kjuða í stað þess að gefa honum dvd mynd, eða síson af Simpsons á dvd. Það var svo flottur kjuði að ég hefði keypt einn handa mér ef það hefðu verið til tveir. Á leiðinni heim fann ég svona handrukkara og undirheimakylfu. Límband sem vafið hafði verið um sjálft sig og búið til úr því lítil en þung kylfa sem er mjúk, en þung. Athyglisvert að komast í návígi við undirheimana á umferðareyju á Suðurlandsbrautinni. Sérstaklega þar sem ég var með snókerkjuðann í tösku og hún var í svörtum plastpoka sem í fljótu bragði leit út eins og ég væri með haglabyssu undir hendinni í poka. Ég þorði ekki inn í verslanir eða neitt, af ótta við að fólk mesaði mig eða hringdi á lögreglu. Ég sé fyrirsögnina svona: "Brjálaður byssumaður reyndist vera með snókerkjuða." Samt er brandarinn með þetta blessaða afmæli sá að ég bauð Andra í fyrra í mitt afmæli og hann gat ekki komið. Hann hringdi í mig með 2 tíma fyrirvara og sagði að hann yrði að bíða eftir pabba sínum, sem var að leið í heimsókn til hans að hjálpa honum að hengja upp gardínur. Eins og það geti ekki beðið, og ekki að það taki langan tíma. Ég myndi ekki sleppa 30 afmæli fyrir það að hengja upp gardínur. Svo í þokkabót gaf hann mér ekkert, en ég gef honum dýra og flotta gjöf. Ég er ennþá hissa og í raun svekktur þó það sé ár síðan. Allavega er gott að vita hvar maður hefur fólk, og stundum er sælla að gefa en þyggja. Ammælið var fínt Mikki var rosalega fullur og sagði okkur frá einhverjum nágranna sínum sem stirppar alltaf fyrir hann. Svaka myndarleg kelling víst, og voru farnar 3 ferðir til að kanna hvort showið væri opið þetta tiltekna föstudagskvöld. En því miður var ekki svo.

Laugardagurinn var fínn lika. Byrjaði á því að vakna og horfa á Manchester United gera jafntefli við Birmingham í frekar slökum leik. Mínir menn í Manchester eru bara ekki að sýna sitt besta. Svo fórum við Freyja í kringluna og keyptum boli handa mér og henni og Asics Nimbus skó handa mér, sem ég er búinn að vera að bíða eftir leeeengi. Loxins fékk ég skóna mína :) Svo var það bara slökun. Pöntuðum pizzu og horfðum á Joey, Star Trek Enterpise, tvo þætti af hvoru, og myndina First Daughter sem var slæm. Og svo man ég ekki meira, kynlíf og leti bara held ég.

Sunnudagurinn var líka ágætur. Freyja og ég fórum í Kolaportið og keyptum harðfisk og flatkökur og rúgbrauð. Svo komum við heim og ég fór með Bjarna bróðir í pool. Ég vann 4-3. Enda átti ég harma að hefna síðan hann vann mig í golfinu í sumar. Og vegna veðurs og annarra aðstæðna náði ég ekki að spila við hann aftur til að hefna mín. Bjarni kíkti upp og fékk lánaðar myndir hjá mér. Svo fórum við Freyja á Grandrokk klukkan 20.00 þar sem sýndar voru 4 heimildamyndir um blues. Bæði tónleikar og alvöru heimildamyndir. Ein eftir leikstjóran Wim Wenders sem fjallaði um æfi 3 blúsara. Bæði var notast við leikin atriði og alvöru myndir. Svo sáum við tónleika frá The American Folk Blues Music Festival 1963-1966 í Þýskalandi. Rosalega flott efni. Eini gallinn var sá að allir og ég meina allir sem voru þarna inni fyrir utan mig og Freyju keðjureyktu. Það var alveg ótrúlegt að horfa á. Svo núna í dag setti ég fötin út á snúru og viðraði þau, en var að taka þau inn núna vegna þess að það er svo hvasst, og kalt...skítaveður.

Dópsalalistinn frægi og fleira

Stórmerkilegt atvik gerðist nú fyrir nokkrum dögum. Maður í Breiðholtinu birti lista yfir menn sem eru þekktir dópasalar. Málið á sér aðdraganda og um það var fjallað í DV. Kíkið hér og skoðið þetta athyglisverða framtak. Bæði það sem skrifað er og kommentin, stórmerkilegt. Maður þessi sýnir mikið hugrekki og er löngu tímabært að gera svona lagað. Verður spennandi að fylgjast með þessu þegar fram líða stundir. Annars er ég búinn að vera að pæla í þessi með snóker kjuðann, hann er ekki til að ná í stig, maður verður ekki mikið betri við það eitt að vera með eigin kjuða, en staðreyndin er sú að maður verður mikið stabílli. Ég fór í gær og prufaði nokkra kjuða á Billiard Barnum og það var verulega áberandi hvað mikill munur er á þeim og hversu beint maður nær að skjóta. Ef maður á eigin kjuða lærir maður að þekkja hann og stilla leðrið sem krítað er eins og maður vill jafa það. Svo náttúrulega er það sem mestu máli skiptir, það er að vara svalur í hvívetna. Nú þegar ég er hættur að ganga í æfingabuxum, kominn í svalari föt eins og svartar jakkafatabuxur og gallabuxur, leðurjakka og sólgleraugu, þá verð ég að vera með litla tösku sem inniheldur snókerkjuða. Það segir sig bara sjálft. Og líka er það algert bóhem að eiga eigin kjuða. Svo er ég ennþá í sjokki að þú Skúli sért ekki ennþá komin með eigin bowling kúlu, og að Haukur sé með snóker borð heima hjá sér. Ég verð að beita öllum brögðum til að vinna ykkur um jólin. Maður verður allavega að reyna....

Kominn aftur, aftur og aftur

Þá er maður kominn í bloggið aftur. Hellingur búinn að gerast, ég fékk ekki vinnuna hjá Vísa, ennþá, en það getur gerst síðar þegar þeir eru búnir að koma sínum málum á hreint varðandi starfið. Svo er ég hugsa um að kaupa mér snóker kjuða. Ég átti einn fyrir ansi mörgum árum síðan, en seldi hann og hef alltaf séð eftir því. En ef ég fæ ekki vinnu, þá get ég notað eitthvða af þeim tíma sem maður er ekki að leita að vinnu í að spila snóker ódýrt. Það kostar bara 200 kall og maður getur spilað eins lengi og mann langar ef maður er einn. Þá vaknar spurningin um hvort að ég verði ekki raunverulegur bóhem ef ég leita mér að vinnu af og til, fer á kaffihús, spái í umhverfið, ræði pólitík, og hangi á billiard stofunna þess á milli. Ég þarf að fá mér alpahúfu við blá frakkann minn. Er það ekki?