Eftir party skrif

Núna klukkan átta í kvöld var ég búinn með einn bjór. Von var á gestum, nágrönnum okkar og einhverjum fleirum sem hugsanlega áttu leið hjá. Silla er fyrirgefið því hann er hugsanelga uppi á fæðingadeild núna. Ef ekki þá er hann samt afsakður. Þeir sem mættu voru Ida og Daði og Gunnar nágrannar. Ég náði ekki í hina nágrannana. Svo mætti Helga vinkona okkar líka. Setið var og kjaftað og drukkið bjór og likjörar í gríð og erg. Maður verðu að viðurkenna að það er smá áfengis áhrif sem reka mig áfram í þessum skrifum. Annyhooo þetta var rosalega gaman og afslappandi að gera svona heldur en að gera eitthvað annað sem maður er vanur að gera. Leiter dúds og dúdettur.

Það er að bresta á....

Reynum aftur... ég hef rosalega gaman af því að blogga og stefni að því að gera það áfram. Ég er ekki viss um að nenni að skrifa um bransann eins og ég lofaði, allavega ekki strax. Ég verða ð tala við Tynesinn fyrst. Stórmerkilegur maður og skemmtilegur með eindæmum. Við félagarnir. Gunnar, Skúli og Haukur hittum hann á Celtic Cross hér um daginn. Því miður missti Sveinbjörn af honum en myndir eru til og verða sendar eftir pöntunum á þá sem vilja. Jafnvel settar á netið ef ég er í stuði.

Annars er það að frétta af mér að ég og Freyja skruppum til Englands þar sem við skoðuðum skóla í Leeds og Leicester. Eftir þá skoðun tókum við ákvörðun um að fara í nám í Leeds University. Borgin er stærri og skólinn og allt sem að honum snýr er pottþétt. Mjög vel var tekið á móti okkur og allt stóðst sem talað var um. Leicester gekk ver að svara e-mail og því var þetta ekki eins smooth. Aðstaðan í Leeds fannst mér betri. Styttra milli staða og þannig.

Annars er að fara í hönd stresstímabil mikið. Við Freyja verðum að gera svo mikið. Taka til í geymslunni svo við getum fyllt hana af dóti úr búðinni. Segja upp símanum, netinu. Redda öllu í sambandi við Lín og svo framvegis. Það fer allt í gang. Stefnan er sett á að nota helgina í að gramsa í geymslunni og búa til pláss þar.

Rotinn tónleikabransi

Ég skrifa um það um helgina....sumarið og tónleikana.....vonbrigði og sigrar....stay tuned

Duran Duran í kvöld.

Þá er komið að því. Nostalgían nær hámarki. Ég hef aldrei verið mikill nostalgíukall og fyrir það að lifa endalaust í fortíðinni. En eitt er víst. Duran Duran hefur verið mín uppáhldshljómsveit meðal annarra í gegnum árin. Eftir misjafna sólóferla og mismunandi uppstillingar í bandinu er það komið saman aftur í sinni upprunalegu mynd. Ég og Freyja og Haukur og Árni í vinnunni og fleiri og fleiri ætla að fara. Mikið stuð væntanlega. Árni sá þá í london núna í vor og þeir voru frábærir. Þeir eru að fá frábæra dóma fyrir giggin sín og spilagleðin allsráðandi. Dómar fyrir plötuna Astronaut eru góðir og ég á von á hörku tónleikum.

Mikið að gera í vinnu og einkalífi.

Allt brjálað að gera. Ég er að fara í nýtt djobb á morgun inn Stofnunarinnar. Svo er ég að vesenast í húsfélagsmálum og svo í bílamálum. Helvítis VÍS vill borga mér 440 þús fyrir bílinn minn. Hann er metinn á allavega 100.000 kall meira. Þeir taka meira að segja 30 þúsund af fyrir beyglur og aðrar skemmdir. Það er smá beygla á sitthvorri framhurðinni þar sem einhver hefur skellt sínni bilhurð utaní minn og stungið af. Kommon þeir ætla að selja bílinn í scrap metal. Ég er ekki sáttur. Hvað eru góðar leiðir til að semja við þá. ??? Annars er það kaffihús í kvöld, þeir sem eru bókaðir eru Skúlinn, Gunnarinn, Haukurinn, Sveinbjörninn og Snorrinn....Gaman að ná þessum hóp saman loksins. Það eru örugglega nokkur ár síðan við hittumst allir.

Þriðjudagur

Helgin var ok, gerðum ekki mikið því Freyja var þunn á laugardaginn eftir vinnudjammið. Hún var algert slytti bara....Horfði á sjónvarpið allann daginn. Þegar ég var búinn að horfa á tvær myndir gafst ég upp og Freyja sendi mig til Magga, þar sem ég Maggi og Ásta sátum og kjötfuðum og hlustuðum á tónlist og drukkum miiikið af kaffi. Allavega ég og Maggi. Frá klukkann 22-01 sirka. Miikið kaffi, enda gekk ekki nægilega vel að sofna eftir það.

Sunnudagurinn fór í algera leti líka, dópuðum okkur upp og fórum í golf. Sem var að hluta til ráðlagt af lækninum okkar. Því það hreyfir bakvöðvana vel og maður teygir vel bæði fyrir og eftir. Það dugði ekki betur en svo að ég var kominn með klikkaðan hausverk eftir 9 léttar holur. Þannig að við förum til mömmu og pabba sem gáfu okkur fisk og kartöbblur og mér meiri verkjatöflur. Vá maður... maður lítur út fyrir að vera einhver dópisti, en þetta eru afleiðingar þess að Ísland elur af sér fávita upp til hópa. Sem í þessu tilfelli kunna ekki að keyra eða neitt. Strákurinn sem keyrði á okkur missir ekki einusinni bónus hjá Vís. Ástæðan er sú að það er ekki það tjón sem hann veldur heldur hversu 0FT hann veldur því. Sem sagt, maður getur drepið mann með því að keyra á hann, og þegar maður drepur næsta mann þá missir maður bónus. Tryggingafélög...gotta love'm.

Allavega, ég fór og náði að sofna heima en vaknaði með þennan rosalega hausverk og skreið ekki fyrr en á hádegi í vinnuna eftir að hafa legið og hvílt mig og bruðið töflur eins og í góðu smartís partíi. Skúlinn kom í heimsókn um kvöldið. Það var fínt. Hann kláraði kaffið, vatnið og Frescað líka :) . Við kjöftuðum heilmikið eins og venja er og það var bara frábært. Annars áður en ég fór heim þann daginn fór ég loksins með bílinn uppá þjónustumiðstöð Vís sem sagði mér að ég gæti skilið hann eftir þar og fengið mér bílaleigubíl. Við fengum ljósbláan Volkswagen Polo, beinskiptann. Núna þegar maður fer á beinskiptan bíl aftur, skilur maður ekki af hverju þeir eru til. Og enn síður af hverju þeir eru ódýrari en sjálfskiptir hér á landi, en ekki erlendis. Annyhoo. Freyja tók bílinn og skutlaði mér í vinnuna núna. Hún vön að keyra þessa beinskiptu, því hún keyrir ekkert nema stóra RALA jeppa hér innabæjar.

Freyja ekki komin enn

Hún er ennþá á vinnudjammi...ég fór og kíkti á æfingu hjá Áreitni núna áðan og það var snilld að hitta strákana aftur. Gaf Stebba diskinn með Morrissey, spennandi að sjá hvort hann fílar hann eins og ég. Hann er smekkmaður á svona lagaði. Ég þar að leyfa Mikka að sjá reggí safnið mitt. Hann fílar það örugglega... Hvernig er þetta, ég eini maðurinn sem hlustar á reggí í mínum vinahóp? Og bara yfir höfuð...Reggí aðdáendur Íslands sameinumst. Ég er að hugsa um að klára Bob Marley síðuna sem ég var byrjaður á einusinni. Ég var að búa til íslenska síðu um hann. Listi yfir plötur og dómar um þær, myndir, stareyndir og þannig. En bara allt á íslensku. Kannski maður geri það.

Föstudagur

Nú er ég kominn heim og er ansi þreyttur eftir vikuna, bæði búið að vera mikið að gera ásamt því að maður verður ansi sljór af þessum lyfjum. Ég er farinn að finna langtíma áhrif þess að fara að svona kúr. Þreyttur og syfjaður. Núna sé ég fram á betri tíma því kúrinn er að hætta í kvöld eða morgun...held ég.

Freyja er í einhverri vinnuferð í Hveragerði og ég fékk leyfi til að fá mér pizzu í kvöld :) Það er samt ekki gaman að koma heim eftir erfiða vinnuviku og vera bara einn :( Engin Freyja, hún á einhverju vinnudjammi. Mér til samneytis er Morrissey og nýja platan hans You are the Quarry. Kannski ekki best félagsskapurinn...þessi maður var í þeirri hljómsveit sem ég hataði þegar ég var unglingur. The Smiths. Lög eins og Girlfriend In A Coma, The Boy With The Thorn In His Side, og fleir þunglyndislög. En í dag fíla ég hann og sérstaklega þessa plötu. Það var Iddú systir sem leyfði mér að heyra í henni þegar við fórum saman í hádegismat um daginn. Núna sit ég og hlusta á Morrissey og blogga. Það er reyndar soldið næs. Ég var áðan að hlusta á gamla plötu með Tom Waits, Heartattack and wine. Alger snilld, nett blúsuð, í raun mjög blúsuð.

Stefnan er að hitta Skúlann á morgun laugardag ef það er hægt. Við sjáum hvað gerist. Nenni ekki að skrifa meira í bíli.

Met í bloggi

Jæja þetta heitir að koma aftur á bloggið með stæl. Líklegast lengsta bloggið mitt hingað til. Enda tilefnið mikið ;) Skúli er kominn til landsins það er alltaf gaman.

Ferðalýsingin

Ferðasagan frá ferðinni norður í land þann 16 júní.

Við Freyja ætluðum að fara norður til tendó þar sem þetta var löng helgi. Planið var að vera í sveitinni í nokkra daga og skipta um umhverfi í nokkra daga. Drekka í sig fjallaloftið, hreinsa sálina og bla bla bla...og svo framvegis. Þetta er svona íslensk rómantísk sýn sem seld er túristum. Eins og greinin sem var í Grapevine um daginn. Alger snilld, þar sem þeir sögðu að tónlistarmenn eins og Björk, Mugison og Sigurrós og fleiri bönd komast upp með ákveðið naivity sem gengi ekki annarsstaðar útaf þessari mýtu um loftið, kraft jöklanna, álfa, fjöllin og þetta allt saman. Meira að segja Bo Hall sendi inn lesendabréf til Grapavine og var sammála. Og ef Bo segir þetta vera rétt þá er það svo...er það ekki. Reyndar er Björk orðin svo experimental að hún er löngu búin að skjóta yfir markið, og Mugison er bara “plain boring” og ég er búinn að reyna að hlusta á hann. En ég ákvað að prufa þetta drekka í mig smá goðsagnakenndan þjóðernisrembing og innblástur í Bárðardalnum. Svo var líka planið að spila golf á Húsavík.

Við erum búin að pakka á miðvikudeginum, og í hádeginu á fimmtudeginum fer ég heim, set draslið í bílinn, tösku, gönguskó, golfsettin okkar og það sem við ætlum að taka með okkur. Svo aftur að vinna. Þetta var leiðinda dagur í vinnunni, mikið að gera og ekkert nema vesen á þeim sem hringdu inn. Ég vorkenndi svo lögfræingnum á vakt ? Ég sæki Freyju upp á ORF og svo keyri ég upp í Mosfellsbæ (það er víst bannað að segja Mosfellssveit núna) þar sem við stoppum í Nóatúni, kaupum nesti og svo yfir götuna í ríkið og fengum okkur eina kippu af bjór til að drekka yfir helgina. Ferðin í ríkið var erfið, ég keyrði inn á planið og það var bílum lagt svo illa að ég varð að leggja þvert yfir bílastæðalínur til að fá stæði. Menn lögðu bara þvers og kruss útum allt. Loksins þegar ég kom út tók ekki betra við, heldur voru bílar lagðir útum allt plan, ekki bara í stæðum, heldur uppá gangstéttum og úti á miðjum veginum milli stæðanna. Ég komst ekki 10 metra leið frá hurðinni að mínum bíl. Ég labba út á planið og er að stefna yfir það þegar stór amerískur pickup (líklega var haglabyssa fyrir ofan spegilinn og maðurinn giftur systur sinni sem keyrði bílinn, eins og hinn fornkveðni brandari hljómar.....will you still be my sister after we get married? Ha ha ha.... :) Allavega keyrði hann næstum á mig þegar ég gerði mig líklegan til að ganga yfir götuna og svo stoppaði hann fyrir framan mig þannig að ég varð að fara kringum bílinn hans til að komast yfir götuna, og ég leit framan í hann með undrunarsvip því hann komst ekkert áfram hvort eð er, það var allt stopp. Svipurinn hans sagði “þú ert fyrir, þér var nær að reyna ganga yfir þegar ég er að keyra”, og fyrirlitningin skein úr augunum. Ég komst út af stæðinu eftir langa bið og var feginn að sleppa þaðan út, og sótti Freyju í Nóatún. Ég segi þá við hana, “ég skal keyra út úr þessari stressgötu áður en við skiptum um sæti”, því hún ætlaði að keyra fyrri hluta leiðarinnar norður, allvega yfir Holtavörðuheiðina. Okkur þótti þetta óeðlilega mikið stress og æsingur í ekki minni bæ en þetta og veltum fyrir okkur hvað væri í gangi.

Kannski var þetta eittvhvað tengt þessari bölvun sem ég var varaður við. Þannig er mál með vexti að þegar ég sagði Gissa brandarakarli vini mínum frá því að ég væri að fara að heimsækja tengdó á msn um daginn kom undarleg pása (þögn ef þetta hefði verið í samtali) og svo ein setning....Taktu með þér nóg af hvítlauk og vígðu vatni. Bwahahahahaha..... Gissi klikkar aldrei. ? Ég hafði hugsað mér að nálgast þetta á Akureyri því annars hefði bíllinn angað að hvítlauk alla ferðina. Hugsanlega hefði þetta dugað á Mosfellsbæingana og hinn íslenska “redneck” á pickup bílnum. Hvað um það, nóg komið af bröndurum á kostnað dreifbýlisins í bili.

Við skiptum um sæti á planinu sem loftorka er með rétt hjá Mógilsá og Freyja keyrir svo af stað. Um leið og við förum af stað úta þjóðveg 1 aftur þá byrjar stressið aftur. Eftir að hafa ekið í smá stund sá maður bílana fyrir framan sig taka framúr þó svo það væri tilgangslaust því það var mikil umferð útúr bænum og umferðin gekk ágætlega. Samfelld bílalest upp að Hvalfjarðargöngum. Eftir göngin gekk þetta ágætlega í smástund. Sáum mörg mótorhjól og Freyja segir mér að Sniglarnir hafi verið með áróður til að hvetja menn til að sýna hvor öðrum tillitssemi og aðgát á vegum úti þessa helgina því flest hjól landsins væru á þjóðveginum á leið norður í land. Við höfðum ekki ekið lengi þegar við sjáum að slys hafði orðið, mótorhjól og bíll eitthvða rekist saman, held að enginn hafi slasast alvarlega. Þá sting ég upp á því miðað við það sem við upplifðun á leið okkar frá Keldnaholti og uppúr göngum að við ættum að telja árekstrana á leið norður miðað við stressið og sénsana sem menn voru að taka, væri það augljóst mál að þetta væri því miður ekki sá fyrsti sem við keyrðum fram á á leiðinni. Staðan 1-0 fyrir ökufanta og því miður hef ég ekki oft séð tillitssemi á vegum úti síðastliðin ár. Ekki nema snillinginn á trailer trukknum sem við eltum á leið að norðan um jólin þegar við lentum í snjóbyl í Borganesi og sváfum í bílnum þar meðan veðrið gekk niður.

Eftir smá stund komum við aftan í laaaanga bílalest sem ekur um á 60 km hraða sem er frekar hægt miðað við þjóðveg 1. Ástæður þess að bílalestin var svona löng eru þrjár. Mikil umferð, í báðar áttir. Sá sem var fremstur var á eldgömlum gráum Mitsubishi L300 mini sendibíl með risastóra hestakerru aftaní sem henn hefur líklega ekki ráðið við að draga, því ók hann mjög hægt. Þriðja ástæðan er svo fíflagangur þeirra sem á eftir honum voru. Við sáum vel fram fyrir okkur og það var ótrúlegt að sjá 4-5 bíla í röð taka framúr heilli bílalest. Þannig að þeir sem voru fremstir í lestinni áttu í erfiðleikum með að komast framúr þessu rosalega hægfara hestakerru bíl því það var meiri umferið í sömu átt á öfugum vegarhelming heldur en á móti. Þetta reddaðist þegar allir stressbjánarnir voru farnir sína leið (meira og minna á öfugum vegarhelmingi) og þegar við nálguðumst það sem eftir var af lestinni vorum við orðin verulega hissa á ökulagi ansi margra og líka þeirri staðreynd að sá sem var á þessum hægfara bíl skyldi ekki fara út í kant eða inna næstu innkeyrslu til að hleypa allri röðinni framúr sér. Menn sem keyra svona hægt eru jafn hættulegir og þeir sem keyra hraðar, því þeir skapa óþarfa framúrakstur. Þetta kemur aftur inn á þetta svokallaða séríslenska “smákónga syndrome” sem ég bloggaði um um daginn og ég veit að þið vinir mínir sem þetta lesið skiljið vel. Enda höfum við Gunnar og Skúli og allir hinir rætt þetta mikið. Hugsið ykkur tillitsleysið að hafa kannski kílómeters langa röð á eftir sér og vera bara alveg sama.

Það næsta sem gerist er þegar við nálgumst þessa nokkra bíla sem eftir eru, það er þessi hægfara, og á eftir honum var bíll með hjólhýsi sem var frekar hægfara líka og svo kom lítill japanskur bíll, líklega Toyota Yaris eða einhver þannig bíll, hugsanlega næsta stærð fyrir ofan, hvítur eða ljós gulur. Svo er þar svartur jeppi. Litli ljósi bíllinn reyndi loksins að fara framúr þessum tveimu bílum í einu og er hálfnaður yfir á hina akreinina þegar svarti jeppinn kemur á ferðinni og stingur sér framfyrir hann. Litli bíllinn þarf að hemla og snarbeyja aftur yfir á hina akreinina til að sleppa við árekstur. Hann verður að hemla talsvert til að lenda ekki aftan á hjólhýsinu sem hann var að reyna fara framúr. Okkur Freyju fannst þetta ótrúlegt að horfa á, enda munaði ekki miklu að illa færi og frekjan í jeppanum var ótrúleg. Við vorum að ræða að þarna var næstum því orðið 2-0 fyrir ökufantana. Það var í raun meiri hætta oft á tíðum aftan að manni á öfugri akrein en frá umferð á móti. Ég er vel vanur að keyra úti á landi og Freyja er mjög vön því. En svona pirring, áhættur, stress og bara ábyrgðarleysi og fíflagang höfum við ekki upplifað áður. Eins og stóð í blaðinu í gær minnir mig, þá er í raun hættuminna að keyra hér innanbæjar þó svo vel flestir hugsi bara um sjálfan sig og kunni ekki að keyra yfir höfuð, en miðað við þetta ævintýri er það bara barnaleikur að keyra hér. Ekki eins og ég sé að setja mig á einhvern háan hest sem besti bílstjóri í heimi eða neitt þannig. En þeir sem hafa vott af skynsemi og hugsa um annað en eigið rassgat (smákónga syndrome aftur) vita þetta alveg. Þeir sem keyrt hafa erlendis úti á vegum vita þetta lika. Maður hefur oft séð allskonar rugl úti á vegum þegar einhver einn og einn rugludallur er að verki en það var útrúlegt að sjá svona marga hegða sér eins og fávita. Yfirskriftin hjá ökuníðinga og rugludalla félaginu (Ö.R.F.) hefur verið þessi... ökuníðingar og rugludallar allra landa sameinist. Svo kemur “Vofa svífur ljósum logum um þjóðvegina, vofa skynseminnar......“ (Bið bæði Marx og Engels afsökunar á þessari afbökun).

Ferðin gekk svo sem slysalaust fyrir okkur allavega þangað til við komum að hlykkjótta kaflanum fyrir rétt áður en maður kemur að sjoppunni Baulu og Munaðarnesi þegar við komum þangað lendum við fyrir aftan mótorhjól sem er hægara en eðlilegt getur talist, við áttum lítið erindi framúr á þessum kafla því það var talsverð umferð og mikið um blindhæðir, svo loksins þegar við fáum tækifæri er hjólið á leið niður brekku sem sveigðist aðeins í vinstri boga við dólum á eftir á svona 40-50 km hraða sirka. Svo tekur Freyja sig til þegar það skapast pláss fyrir umferð á móti og kíkir í spegilinn og gefur stefnuljós og gengur úr skugga um að það sé enginn bíll að koma aftanfrá og beygir út á öfuga akrein til að fara framúr hjólinu og þegar hún er komin hálf yfir kemur svartur jeppi á fullu framúr okkur, á brjálaðri ferð. Freyja verður að bregðast við eins og litli ljósi bíllinn áður, og bremsar og rykkir bílnum aftur yfir á okkar helming. Mig rámar í að það hafi verið annar bíll á eftir honum líka en ég er ekki viss. Svo þegar Freyja er búin að fara aftur yfir á akreinina okkar er hún að kíkja aftur fyrir sig til að komast aftur og kanna hvort það séu fleiri bílar að koma, þá sé ég að hjólið er stopp á miðjum fucking veginum. Það var sæmilegt pláss til að fara útaf til hægri til að hleypa framhjá sér umferð og ekki bara það heldur var þarna bílaplan hjá einhverri skógrækt sem hann hefði getað beygt inná meðan hjólið rann. Ég kalla á Freyju að stoppa, sem hún gerir strax, og við erum stopp fyrir aftan hjólið í svona 4 metra fjarlægð. Liðu ekki nema 1-2 sekúndur þegar við fáum á okkur rosalegan skell. Þá koma einn aftan á okkur á 90-100 km hraða að eigin sögn.

Ok...gott og vel...Fólkið á mótorhjólinu hefði getað stoppað úti í kanti, það hefði getað beygt inn á planið. Og um leið og það er keyrt á okkur, stíga karlinn og kerlingin af hjólinu (Fjóla Hilmarsdóttir kt: 180756-4849 og líklega Guðni Pálsson kt. 250650-3299 úr Keflavík) og fara með það inn á planið og fara að laga olíuleiðsluna. Freyju brá soldið við skellinn, ég varð frakar pirraður skiljanlega, þar sem eðlileg viðbrögð við svona eru adrenalín sem líkaminn gefur frá sér. Ég spyr Freyju hvort hún sé í lagi og hún játar því. Þegar ég veit að hún er ekki meidd eða að fara gráta eða neitt þannig, fer ég út og labba að bílstjóranum sem stóð eins og þvara með hring í vörinni og segi við hann. “Hvað ertu að hugsa? Þú keyrðir allt of hratt maður..!!!” Þá stendur hann rosalega aulalegur og segir; “ég var bara á 90 eða 100, það er ekkert hratt.”. Svo spyr ég hann hvort hann sé ok. Hann segist aðeins finna fyrir sér þar sem b Bílar rjúka framhjá og enginn segir neitt eða gerir neitt. Fólkið á hjólinu kom ekki til okkar og spurði hvort við værum í lagi, ekki strákbjáninn heldur. Ég labbaði að konunni (Fjólu) og spurði hvort þau væru í lagi, sem hún játaði, og svo hvort hún hefði séð svarta jeppann. Hún sagði nei og líka maðurinn hennar sem sagðist bara hafa verið að hugsa um sjálfan sig því hjólið var bilað. Svo kemur...”en þú, ertu þú nokkuð meiddur?”. Er ég meiddur... ég stend við hliðina á henni og er að tala við hana og búinn að spyrja þau. Ég átt jafvel von á að þau væru í smá sjokki eftir að hafa valdið árekstri að hluta til og hafa næstum verið keyrð niður. Neeeeiiii ekkert slíkt. Svo héldu þau áfram að laga hjólið sitt og ignora okkur þangað til ég fór aftur til þeirra og talaði við þau. Á meðan stóð strákurinn og vaktaði bílinn sinn sem inniheldur græjur að verðmæti 500 þúsund krónur. Hann kom ekki að Freyju eða mér og spurði hvort væri í lagi eða neitt. Hann stóð þarna bara og góndi út í loftið eins og gullfiskur, sem man bara 3 sekúndur og veit ekkert hvað er að gerast í kringum sig. Sorry en þannig var hann bara. Ég er ekki með neitt disrespect eða neitt, bara segi hlutina eins og þeir voru.

Mannlegi þátturinn kemur inn í, og virðing hver fyrir öðrum umhyggja fyrir náunganum. Nú hjóma ég eins og einhver nýjaldar kuklari eða Hare Krishna predikari. En þeir sem þekkja mig vita að ég er það ekki. Það er samt óþolandi og í raun ótrúlegt að þeir sem í raun valda árekstri eins og þessum skuli hvorugur kanna hvort þeir hafa slasað einhvern. Þá kemur smákónga syndrom-ið aftur inn í dæmið. Ég slapp og ég hugsa bara um mig (sagt með mikilli kaldhæðni í röddinni), mér er sama um hina. Þegar hér var komið, hringi ég beint í lögregluna með aðstoð 112 sem gáfu mér samband við lögregluna í Borgarnesi. Kristján lögreglumaður stóð sig ágætlega og gaf mér grænt ljós á að keyra heim, en ekki til Akureyrar. Á meðan var Gunnbjörn (Gunnbjörn Gísli Kristjánsson. Kt. 090686-2919 frá Þorlákshöfn. Bílnúmer hans er: KJ-473 rauð beygluð Toyota Corolla með 500 þús, króna græjum) að aðstoða mótorhjóla fólkið að laga hjólið sitt. Svo segir Guðni mótorhjólamaður sigri hrósandi að gullfiskurinn (Gunnbjörn) hafi lánað þeim slöngu og við svo búið fóru þau sinnar leiðar. Ég náði símanúmeri hennar rétt áður en hún fór þó. Það sem mér þykir þó verst er helvítis svarti jeppinn. Mig grunar að þetta hafi verið sami jeppi og svínaði á litla bílinn rétt áður en við komum að Hafnarfjallinu. Hann hefur líklega stoppað í Borgarnesi og svo náð okkur því við keyrðum beint í gegn þar. Ég er alveg sannfærður að fleiri hafa lent í honum, og ef lögreglan hefur tekið um 200 manns fyrir of hraðann akstur eru líkurnar á því að þeir hafi tekið hann talsverðar. Hér með auglýsi ég eftir þessum bíl. Mér finnst sjálfsagt að hann taki ábyrgð á sínu. Slysið okkar varð um klukkan 19,45 sikra og þegar hann svínaði á hinn bílinn var svona 15-20 mín áður, hugsanlega meira. Ég ætla að pósta þetta blogg mitt á huga.is til að kanna viðbrögð, en tek úr nöfn fyrst ?

Svo er nátturulega annar kapítuli samskiptin við VÍS þar sem ég og hann erum tryggðir. Skýrslan frá Borgarnes lögreglunni er ekki enn komin. Meðan er ég á bíl sem ég má varla keyra og get ekki sett hann á verkstæði eða fengið mér bílaleigubíl, nema á eigin ábyrgð. Við Freyja erum í sæmilegu lagi. Fengum bæði massíft högg á bak og háls. Beltin björguðu okkur alveg 100%. Við erum á Íbúfen og Parkódín Forte kúr. Samt er ég aumur í bakinu, með stanslausan hausverksseiðing og illt í hálsinum framan verðum hægra megin. Freyja er aum í bakinu, og í vinstri hendinni.

Samt er eitt sem ég gleymdi að taka fram. Ef gullfiskurinn hefði ekki lent á okkur þá erum við Freyja bæði sammála um að henn hefði mjög líklega lent á kyrrstæðu mótorhjólinu á þessum mikla hraða, og það hefði ekki endað með bakeymslum og parkódíni. Ég meina, hann bremsaði ekki einusinni.

Fréttir síðan síðast

það hefur heilmikið gerst síðan síðast. Ástæða þess að ég hef lítið bloggað undafarið er einföld. Ég vinn við tölvu allann daginn og er að leysa af 2,5 stöðugildi...so...ég hef ekki tíma til að blogga í vinnunni því það er svo mikið að gera. Þegar ég kem heim þá nenni ég ekki að setjast við tölvuna til að halda áfram að pikka og vinna í henni. Einnig erum við Freyja búin að vera að sækja um skóla, og það hefur tekið óhemju tíma, en núna eru umsóknir farnar úr landi og við bara bíðum. Svo lauk því um daginn og við höfum bara verið í golfi síðan. Reyndar með smá pásu því ég fékk þessa sumarpest sem margir voru með. Slén, hitavella og hálsbólga. En hún er farin og ég orðinn hress. Ég var búinn að lofa ferðasögu úr sumarbústaðaferð okkar Freyju, þar sem Haukur kom í heimsókn. Það stendur ennþá til að gera hana....

Annars fórum við norður um helgina að heimsækja tengdó, við komumst aldrei alla leið. Við vorum nefnilega klesst niður í Borgarfirðinum. Það var röð atvika og þáttakendur voru allir nema við, fávitar. Sterkt til orða tekið, en þannig er það nú bara samt. Af hverju fávitar, jú, allir sýndu þeir algert gáleysi, heimskulega, óábyrga og hættulega hegðun ásamt því að hugsa einungis um rassgatið á sjálfum sér þegar aðstæður er þannig að þú verður að hugsa um allt í kringum þig líka. Annars set ég inn árekstarlýsingu núna í kvöld líklega.

Return of the Sith

Ég sá Star Wars Episode III. Return of the Sith í gær. Rosaleg mynd og mikil upplifun að sjá Star Wars lokakaflann. Darth Vader er bara hatur og hann er vondur. Keisarinn er lika vondur og Yoda er "the man". Annars var ætla ég að skrifa ferðasögu með myndum úr ferðinni okkar Freyju. Og ég bætti mig svo mikið í golfinu að ég var bara hissa. Freyja setti niður skot af 40 metra færi og fór stutta braut á tveimur höggum. Haukur kom í heimsókn og golfaðist með okkur í frábæru veðri. 18 stiga hiti og sól. Blogga meira síðar... verð að halda áfram að vinna.

Allt brjálað...

Það er búið að vera mikið að gera undanfarna daga og þess vegna hef ég ekki bloggað neitt. Þegar ég er ekki að vinna er ég búinn að vera vinna á fullu í umsóknarmálum fyrir skóla. Það er tímafrekt dæmi. Við kláruðum í gær þetta mesta og erum 95% búin, þannig að við megum fara í golf núna, eftir sjálfsskipað straff vegna skólamála. Við Freyja erum að fara í sumarbústað um helgina. Hvítasunnuhelgin er degi lengri en venjuleg þannig að við höfum 3 nætur í stað tveggja. Stefnum á að spila golf, skoða okkur um og grilla og fara í heitan pott og sund og bara allt sem við getum mögulega gert í smá fríi.

Ég er kominn með miða á Star Wars Episode III. Revenge of the Sith. Arnoddur fór í röð og keypti miða fyrir mig og Freyju. Forsýningin verðun án texta, án helvítis hlés sem er snilld og sándsystemið notað vel. Nýuppgerður salur Laugarásbíós sér um það. Svo er það stærsta tjald landsins þannig að það stefnir í algera geggjun. Plús það að allir mestu nördarnir mæta...liklega menn í búningum og allt.

Annars er það að frétta úr þjóðlífinu hér að þingmaður flokks Frjálslyndra, Gunnar Örn Örlygsson sem er einn af fjórum þingmönnum Frjálslyndra yfirgefur flokkinn og gengur í Sjálfstæðisflokkinn. Svik við kjósendur og allt það. Hér er grein frá DV. Underlegt er að Mogginn er ekkert að hampa þessari frétt. Enda svik við kjósendur þar daglegt brauð. Gunnar sat inni fyrir skattsvik og skjalafals minnir mig, og er nokkuð ljóst að hann er ennþá sami skíthællinn og hann var. Hann ætti að hafa dísensí að segja af sér þingmennsku þangað til næstu kosninga. Eins og maður segir, eitt sinn skíthæll ávallt skíthæll.

Allt rólegt

Voðalega lítið að gerast. Ég er að æfa mig aðeins í Photoshop, við að búa til signature myndir og abstract art. Afrasksturinn verður settur hingað inn þegar ég er búinn að gera nokkrar myndir. Þetta er afskaplega rólegt eitthvað. Ekkert að gerast í heimsmálum og innalands. Einhverjir handrukkarar á Akureyri með læti.

Annars er það merkilegasta að forsætisráðherra okkar Halldór Ásgrímsson æfir alltaf á morgnana með okkur Freyju í Hreyfingu. Hann er farinn að heilsa mér alltaf núna, og hann er að komast í gott form. Hann hefur grennst mikið síðan í fyrra og lítur mikið betur út. Ég skrapp í gufu eftir tíma í morgun eins og ég geri oft og þegar ég er sestur inn og búið að segja mentol lykt á gufuelementið, kemur Mr. Ásgrímsson inn og byrjar að segja okkur frá nýja leikritinu sem hann fór á í fyrradag og heitir Dínamít og er það sýnt í Þjóðleikhúsinu. Leikritið fjallar um Friedrich Nietzsche og æfi hans. Við Freyja ætlum á þetta leikrit því Jesus Christ Superstar var lagt af þegar nýr þjóðleikhússtjóri tók við. Þess ber að gæta að Tinna Gunnlaugsdóttir var skipuð pólitískt og aðrir umsækjendur fengu ekki náð fyrir augum ráðenda. Eða eins og staðan var, þá voru þeirra umsóknir ekki opnaðar einusinni. Og Ásgrímsson er Framsóknarmaður eins og Tinna. Það er því hugsanlegt að þetta sé dulin auglýsing. Það var reyndar gaman að sja ráðherrann þarna því hann var brosandi og lá vel á honum. Oft er hann mjög þungur og jafnvel fúllyndur að sjá. Þarna var hann snar í hreyfingum og brosti og var bara ákafur og þetta leikrit. Við sem þarna vorum ræddum leikhús, Shakespeare (vonandi er þetta rétt skrifað), samband Hitlers, Nietzsche, og Evrópusambandsins. Enda sagði Friedrich Nietzsche að hann væri fyrst og fremst Evrópubúi en ekki þjóðverji. Og ákafi Mr. Ásgrimssonar í sambandi við þetta túlka ég líka sem duldan vilja (hann vill gera þetta, en er ekki til í að segja það opinberlega) hans til að ganga í Evrópusambandið.

Ýmislegt

Við fórum í innflutningsparty hjá Hauki á laugardag, eða réttarasagt bara ég, því Freyja var eitthvað slöpp og var eftir heima. Ég og Silli mættum þangað, hittum Valberg og Ella skrítna og fleira fólk. Þetta var ekki djamm hjá okkur, bara rólegheit með gosi og saltstöngum.

En það sem plagaði okkur báða var fótboltaæfinginn frá deginum áður. Rúmlega tveir tímar af non stop bolta á stórum velli. Og harðsperrurnar eftir því. Ég er í fínu formi, en hef ekki verið að gera þessar ákveðnu hreyfingar í tvö ár, og því reyndi þetta á vöðva og staði sem voru ekki alveg í eins góðu formi og aðrir. Ofan á það var nátturulega bara álagið. Spinning um morguninn og svo rosaleg æfing um kvöldið.

Sunnudagurinn var verri því bæði hjá mér og Silla, við gengum eins og gamlir kallar. Erfitt að standa upp og þannig. Við hittum Silla og Tinu líka á sunnudeginum, horfðum á Formúlu 1 saman, þar sem svakalegur endapsprettur milli Schumacher og Alonso var einn mest spennandi sem ég hef séð lengi, og honum lauk með sigri Alonso á Renault bíl. Tina bakaði múffins og svo förum við saman á American Style í Kópavogi. Tina fékk sér nautasteik sem hún sendi 3 sinnum til baka því hún var blóðug. Hún er ólétt og vill fá well done. Þvílikir sveppir sem eru að vinna þarna. Svo fékk ég bogara í staðinn fyrir samloku. Silli fékk sósuna mína. Og þegar hann fór aftur með borgararnn fékk ég ekki sósuna mína sem hann hafði tekið með borgaranum til baka. Ég veit ekki á hvaða lyfjum þetta starfsfólk var. Ég er ennþá með verki í lærum eftir þennan fótbolta, þó svo ég hafi farið í gymmið í morgun. En ég er að skána :)

Download vikunnar.

Nýtt komið í download vikunnar á heimasíðunni minni.. Tjekk it át....

Ný grein á Huga

Umhverfisráðherra og lýðræði.

Eftir að hafa horft á fréttir Stöðvar 2 í gær þar sem talað var við umhverfisráðherra, Sigríði Önnu Þórðardóttur. Ég veit að stjórnmálamenn nota lygar og búa til einhvern veruleika sem þeir halda fram að sé réttur til að blekkja almenning og fjölmiðla í þeim tilgangi að ná fram sínum pólitísku markmiðum. Umrætt viðtal snérist um Diesel olíu. Olían átti að vera ódýrari en bensínið þegar stóð til að breyta kerfinu í sambandi við þungaskatt og það sem snýr almennt að diesel olíu viðkiptum. En þegar allt kom til alls er olían dýrari en bensínið. Fréttamaður stöðvar tvö spurði ráðherra réttilega hvort hefði ekki verið tækifæri að hafa olíuna ódyrari, því diesel mengar minna og bílarnir eyða minna. Það er því hvatning að kaupa sér þannig bíl. Það sem ég er svo gáttaður á hvernig ráðherrann segir að þessi hækkun sé til góðs og sé hvatning fyrir fólk. Smellið hér til að horfa á klippuna.

Mér finnst ótrúlegt að horfa uppá ráðamenn fara með svona rökleysu og mjög svo undarlega tilraun til að opinbera mikið áræði að ljúga að kjósendum og landsmönnum í fréttum og virkilega halda að fólk sé þessu alveg sammála. Kannski virkar þetta vel því hún veit að flestir Íslendingar gleyma öllu sem stjórnmálamenn segja og gera hvort sem er. Og þegar ráðherrar og aðrir pólitíkusar eru farnir að ganga út frá því að við gleymum og getum hvort ekki gert neitt í málinu, þá er það bara í lagi að segja þetta svona beint út. Þetta kemur beint inn á merkingu lýðræðishugtaksins, sem hér á Íslandi er verulega brenglað merkingarlega. Í stuttu máli, fólk hefur ákveðið vald til að segja til um hverjir stjórna og hvernig þeir gera það. En í raun er það ekki hér á landi. Hér er svokallað fulltrúalýðræði, sem líka er afbökun á því orði, því hér höfum við ekki neitt að segja um hverjir eru kosnir eða hvernig. Almenningi er talið trú um að prófkjör (sem eru svo til aldrei bindandi, þó svo það sé auglýst) og kosningar séu leið okkar til áhrifa. Sú staðreynd að atkvæðavægi er ekki jafnt milli landsmanna og að við verðum að kjósa ákveðna lista en ekki einstaklinga gera þetta að algerum skrípaleik. Það sem er þó verst við þetta eru blessuð loforðin. Tek sem dæmi muninn á Bandaríkjunum og Íslandi. Ef flokkur lofar einhverju, til dæmis að lækka skatta og draga úr peningum til hersins og bæta menntakerfið, þá er það gert. Það er, menn fá það sem þeir kjósa. Og ef fólk er ekki sátt, þá falla menn og flokkar í næstu kosningum. Hér eru loforð sem ekki er staðið við og við fáum ekki séns á að fella þá sem standa sig illa. Það er hugsanlega vegna þessa "lýðræðisgalla" sem umhverfisráðherra lætur svona bull útúr sér. Hún veit að hún kemst upp með að misbjóða fólki, og hún veit lika að hún þarf ekki að segja af sér frekar en aðrir sem það ættu að gera. Og það er alltaf hægt að ljúga meira að almenningi og sérstaklega fjölmiðlum sem gleypa við öllu hráu.

Þetta var greinin og hér er linkur á huga... það eru komin nokkur svör.

Íshokki.

Við Freyja förum á miðvikudaginn var á Íshokkíleik í Skautahöllinni í Laugardal. Það var Skautafélag Reykjavíkur eða SR á móti Skautafélagi Akureyrar eða SA. Sem sagt SR -SA. Freyja hélt með Akureyringum nátturulega, en ég með Reykjavíkurliðinu. SR vann 9-6 í góðum leik. Það kom mér á óvart hversu gaman er að sjá íshokkí leik. Núna er það markmið mitt á fá fleiri vini mína með. Mikill hraði og talsvert óþarfa ofbeldi. Samt drengilega leikið. Reglurnar einfaldar líka....þannig að maður nær þessu strax. Það brotnaði bara ein kylfa í öllum leiknum :) Þetta var mega fjör. Mæli með þessu fyrir alla sem geta komist.

Svo hitti ég Sævar úr Huldulandinu, eld gamall vinur minn síðan við vorum 3 ára eða svo. Hann er frægur fyrir að hafa verið annar tveggja skipverja sem voru fastir í risastórum viðgerðar pramma í nokkra daga á leið frá Evrópu til Íslands. Alvöru sjóara hetja þar á ferð, svo var hann háseti í Landhelgisgæslunni einusinni. Frábært að hitta hann aftur.

Svo daginn eftir... það er í gær...þá fórum við í Spinning í Hreyfingu. Sem var ekki í frásögur færandi, nema fyrir það að tíminn átti að vera 45 min, en varð 65 mín. Því það var DJ sem sá um tónlistina og mikið fjör í Hreyfingu. Svo fór ég aftur í spinning í morgun. Og hugsanlega fótboltaæfing í kvöld líka.... það er ekki í lagi.

Eins fór ég og fékk mér skó í Intersport því þeir voru með tilboð. Asics Nimbus skórnir sem ég þarf kostuðu bara 13,000 í stað 16,000 eins og venjulega. Svo skoðuðum við golfpúttera, því ég þarf nýjann. Svo er innflutningsparty hjá Hauki og Zaveh á morgun Laugardag. Þangað förum við Freyja.

Meira um slagsmálin

Well.. það var athyglisvert að fara í gymmið í morgun. Í gufunni voru menn að tala um einhverja heimasíðu þar sem ofbeldismenn og rugludallar eru að gorta sig af því að berja fólk niðri í bæ. http://fazmo.tk/ er síðan og þarf að lesa bæði bloggið og kommentin. Miðað við hvað ég sá...þá eru þetta algerir bjánar. Þetta er kókaín, stera, mikilmennskubrjáliðs, ofbeldis aumingja pakk. En af mér að frétta... ég þyngdil lóðin í tímanum í morgun og er þar af leiðandi frekar aumur og andlaus. En ég setti nýjan banner á heimasíðuna mína og er að fara að setja inn nýtt download vikunar.

Smá djamm um helgina

Við Haukur og Gissi fórum á smá djamm um helgina, nánar tiltekið á föstudagskvöldið. Við byrjuðum heima hjá Gissa þar sem við drukkum bjór og kjöftuðum áður en við röltum í bæinn og komum við á Ölstofunni. Eftir 5 mínútna viðveru þar fórum við á Nelly´s þar sem við fengum okkur bjór og Gissi tók Hauk í kennslustund í sjálfsvörn og árasartaktík. Þar voru fullir Íslendingar og ein stelpan var eins og breimandi köttur, nuddandi rassinum upp við alla karlmenn sem hún sá. Það var bæði fyndið og sorglegt að sjá. Svo var önnur sem reyndi við allt, bæði Gissa og Hauk, og um um tíma voru þau ákveðin að gifta sig strax, og þar sem ég sagðist einmitt vera prestur við það tilefni var ákveðið að ég gifti þau þegar við færum út. En það gekk ekki eftir því hún sá aðra karlmenn sem hún reyndi við, bæði Hákon vin Hauks og einhverja fleiri inni á Hressó þegar við komum þangað inn. Ef einhver veit hvar ég finn svona prestskyrt með hvítum kraga... endilga látið mig vita. Það gæti verið partýtrikk hið besta að eiga svoleiðis. Ég kom heim um klukkan fimm un nóttina. Þegar ég var að segja bless við Hauk og Gissa fyrir framan Pravda (gamla Astró)kom einn náungi fljúgandi út, í bókstaflegri merkingu, og lenti á bakinu á götunni. Svo stóð hann upp og var aftur barinn af tveim stera/kókaín fávitum sem hlupu burtu og dyraverðirnir gerðu ekkert. Það var óhuggulegt að sjá þetta því þetta var svo snöggt. Ef ég eða einhver hefði lent í þessum náungum hefði maður í raun ekki geta gert neitt til að verja sig. Gissi hafði sagt okkur Hauki fyrr um kvöldið að það væri um það bil 3 slagsmál á þessum stað á hverju kvöldi, og það virðist vera rétt. Leigubílsstjórinn sagði mér á leiðinni heim að það væri mikið um handrukkara og þannig pakk sem sækir þennan stað, og maður verður að velja vel þá staði sem maður sækir til að forðast þetta pakk.

Laugardagurinn leið með húsfundi í hádeginu þar sem gamli klikkaði kallinn í húsinu, Ragnar heitir hann, mætti ekki, þó svo hann hafi bæði verið boðaður eins og aðrir og líka með símskeyti. En maðurinn er bjáni og við því er ekkert að gera.

Sunnudagurinn leið lika með tveim fótlboltaleikjum í sjónvarpinu, og svo algeru þunglyndi yfir örlögum heimsins þegar við Freyja ætluðum að hafa létt sunnudags video gláp um kvöldið. Myndin sem fyrir valinu var er heimildamynd sem heitir The End of Suburbia. Hún er um endalok heimsins svo til, þegar olían er að klárast. Við getum víst ekkert gert og önnur eldsneyti eru vonlaus. Okkur leið báðum illa eftir að hafa horft á þetta. Þunglyndi, vonleysi og svört framtíðarsýn. Ég hefði betur valið aðra mynd til að horfa á. Myndin sem dregin er upp af nánustu framtíð er ansi svört. Olían minnkar, verð á henni hækkar mikið, fjármálamarkaðir hrynja og við endum í krónískri kreppu og verðum að rækta okkar mat sjálf útí garði. Svo taka apar líklega völdin og ég öskra "Damn you, damn you all to hell" þegar ég sé styttuna af Ingólfi Arnarssyni standa uppúr kartöfluökrunum á Lækjartorgi og nágreinni eftir um 40 ár. Væntalega klæði ég mig í vaðmálsbuxur og vaðmálsskyrtu sem kosta mig eina góða mjólkurkyr. Andskotinn hafi það. Hey...sniðugt, þegar ég var að finna linka á síðuna klikkaði ég á eina mynd á nellýs síðunni og fann stelpuna (þessi hægra megin) sem ætlaði að giftast Hauki...held ég alveg örugglega.. klikk hér.